About
Menu

diruere

diruere [CL] , to tear down, demolish; b (w. abstr. obj.). V. et. deruere. ne nunc quidem, ut antea, civitates patriae inhabitantur; desertae ~taeque hactenus squalent Gildas EB 26; excelsum forti compage sacellum / ‥ / diruit ad fundum sternens molimina prisca Aldh. VirgV 1326; ~ta ab hostibus moenia Bede Ezra 883; ~te, GlH D 236 (cf. ib. D 560: dirutus, i. erutus, ahryred); castris ‥ ~tis Gir. EH II 3; s1253 vic. Myddelsex ‥ fecit dirrui omnes gurgites stantes per totam Tamisiam versus occidentem Leg. Ant. Lond. 20; 1279 qui pons penitus †dirictus est et per quem locus non est transitus ad carectas Law Merch. III 141; 1285 regie strate ‥ per frequentem transitum carectarum ‥ †discute [? l. disrute] sunt et profunde (Breve Regis) Ann. Dunstable 322; 1297 in meremio cariando ‥ usque ad molendinum ‥ †dirictum per decursum aque Ac. Cornw II 193; 1337 una ‥ prisona ‥ debilis et fere disruta [MS: disurta] Capt. Seis. Cornw 1; ‘tot urbes sparse’, id est ~ute Trevet Troades 20; 1426 (v. 1 ejectio 3a).  b daemonis ut regnum necnon et sceptra tyranni / diruat Aldh. VirgV 315; †676 (12c) cum nobis evangelica ‥ dogmata ‥ fuissent delata et omnia simulacrorum figmenta ridiculosa funditus ~ta CS 43.

Saved

Recent