dirutio
dīrŭtĭo, ōnis, f. [diruo],
- a destruction, Inscr. Grut. 3, 9.
dīrutio, ōnis, f. (diruo), die Zerstörung, Corp. inscr. Lat. 11, 4770. Schol. Lucan. 1, 379.
damna ‥ illata in ~one et combustione domorum et repariorum(
cum villa de Ravensere Odd atque capella ipsius ville ‥ ~onem [per inundaciones maris ] paterentur
dīrŭtĭō, ōnis, f. , destruction : Schol. Luc. 1, 379 || [fig.] : Orig. Matth. 59.