diruptio
dīruptĭo, ōnis, f. [dirumpo],
- a tearing asunder, tearing to pieces: magnorum corporum, Sen. Q. N. 2, 15.
dīruptio, ōnis, f. (dirumpo), das Zerreißen, Bersten, Sen. nat. qu. 2, 15. Cass. Fel. 39. p. 86, 21.
inquisicio capta ‥ super ~one et confraccione duorum poncium
omnes justi ‥ exultant ~one captivitatis suae
moleste ferens graves ~ones per Scocie nobiles Anglorum gentibus ad se pro subsidio venientibus
insonat clamor hinc et inde fitque ~o vocum laudationis divine
dīruptĭō, ōnis, f. (dirumpo), fracture, brisement : Sen. Nat. 2, 15.