dirupare

. Anonym. Barensis in Chronico ann. 1034 : Bysantius Archiepiscopus Dirupavit Episcopum Barinum, et cepit laborare. Italis Dirupare, est præcipitare, de rupe dejicere, et neutr. pass. cadere de alto, vulgo etiam perniciem, exitium alicui parare. Memoriale Potestatum Regiensium ad annum 1269. apud Murator. tom. 8. col. 1128 : Castrum Pizegulum destructum fuit per Reginos, et Thoanum similiter fuit Derupatum. Ibid. ad annum 1271. col. 1133 : Obsederunt Savignanum et Montem Umbrarum et habuerunt eos et Dirupaverunt. Vide supra Derocare et Derochare.

dirupare

Saved

Recent