disadvocare

disadvocare [cf. CL advocare, OF desavoer] , to disavow, disclaim, disown: a feudal lord; b legal representative; c document; d statement; e (responsibility for) action by servant. f (w. quod and neg.) to deny. V. et. deadvocare, devocare 3. a cum ‥ ipse reus dedicat in pleno comitatu ipsi petenti hujusmodi servicia petita et ipsum ~et pro domino Hengham Magna 4 p. 12.  b 1352 Agnes, presens in curia, instanter ~at placitatores suos qui superius pro ea placitaverunt et placitum illud omnino recusat SelCKB VI 85 (cf. Gild Merch. II 7: 1263 idem A. desawoa suum narratorem); 1439 quod decanus ‥ attornatus seu procuratores hujusmodi per se solum absque capituli communione et consensu in curia aliqua ‥ revocare seu ~are non presumat Stat. Linc. II 221.  c 1411 postea ‥ Johannes ‥ disavocavit et revocavit bullam predictam ‥ et peciit inde misericordiam BB Wint. 28.  d 1334 quod ipsi ‥ pro veredicto prius dixerunt omnino ~verunt SelCKB V 76.  e 1278 nolentes ‥ quod, si aliquis de familia ‥ regis transgressionem vel forisfactum aliquod ‥ fecerit, hoc ‥ regi imputetur, dummodo ille ~averit Foed. II 117b (cf. CalPat 268).  f 1275 ~avit quod nunquam ipsum appellavit Hund. I 448; 1310 Edmundus ‥ in curia hic ~at quod ipse nullam licenciam ei dedit ad blada ‥ trituranda Doc. Ir. 517.