discentia
discentĭa, ae, f. [disco],
- a learning (late Lat.), Tert. Anim. 23 and 24.
discentia, ae, f. (disco) = μάθησις, das Lernen, Plur. meton. = die Wissenschaften, Tert. de anima 23 u. 24.
sicut unus discit librum solo visu in quantum ipsum cognoscit, alius discendo distincte literas et silibas, alius discendo legere, alius cognoscendo signatum scripture secundum sensum literalem aut alium, que ~ie [v. l. distancie ] possunt secundum gradus quotlibet variari, sic longe proprius addiscitur liber vite
discentĭa, æ (disco), f. , action dʼapprendre ; pl. (= μαθήσεις) : Tert. Anim. 23.
Discentias reminiscentias esse. Utitur et Cæl. Rhodig. 10. 16.