discerptio
discerptĭo, ōnis, f. [discerpo],
- a tearing in pieces, rending: discerptiones eorum, Vulg. 4 Esdr. 12, 32: juris humani, Liv. 41, 24, 10 Madvig. (al. dissertio).
discerptio, ōnis, f. (discerpo), die Zerstückelung, Zerreißung, discerptiones eorum, Vulg. 4. Esdr. 12, 32.
inaudita membrorum ~one lacerati
interemerunt ‥ Nigellum ‥ horrenda membrorum omnium ~one
inter eos causarum discerpsiones et controversiarum oriuntur litigia. at, ubi †discerptantibus [? l. disceptantibus ] finis esse non potuit, res parum suorum procerum ‥ committitur
discerptĭō, ōnis, f. (discerpo), action de déchirer, déchirement : Vulg. 4 Esdr. 12, 32.