disputativus
dispŭtātīvus, a, um, adj. [disputo],
- pertaining to a dispute: intentiones, Cassiod. Hist. Eccl. 9, 19.—Adv.: dispŭtātīve, in the way of discussion or dispute: dicere aliquid, ib. 5, 42.
sunt ‥ dubitabilia principia ‥ ex ignotis [verbis ], ut si illud genus disserendi quod disputatur ‘~um’ appelletur
dispŭtātīvus, a, um, qui discute, qui argumente : Cassiod. Hist. eccl. 9, 19.