dispunctuare

dispunctuare [cf. OF despointer] , a to discharge, dismiss. b to disappoint, deprive. a 1485 dantes eisdem [commissariis] potestatem generalem et mandatum speciale ‥ stipendiarios ultra numerum ordinarium ‥ in dictis villis [Calesii etc.] ‥ et marchiis ‥ exonerandi et ~andi (TreatyR) Foed. XII 280a.  b 1503 admonitis omnibus sociis ‥ ut convenirent ‥ pro electione sociorum facienda, quidam ex senioribus magistris ‥ venire contempserunt, unde omnes magistri et socii ‥ sunt ‥ ~ati de modo procedendi eorum ad electionem Reg. Merton 276.