disputatorie
dispŭtātōrĭe, adv. [disputator],
- in the manner of disputants, Sid. Ep. 9, 9.
disputātōriē, Adv. (disputatorius), disputierend, Sidon. epist. 9, 9, 10,
dispŭtātōrĭē, en disputant : Sid. Ep. 9, 9.