About Report a problem

Menu

disquirere

disquirere [CL] , to inquire, investigate. b to seek out, devise. c (p. ppl. as sb. n.) matter under investigation. ~ite, quaerite GlH D 712; 1122 de istis epistolari brevitate ~i commode non valet (Lit. ad Regem Scotiae) Eadmer HN 351; cum fratres de sanctorum reliquiis diligenter ~erent, reperiunt schedulam et evolvunt Ailr. Ed. Conf. 761B; hoc [utrum providentia mundum regat] apud nostros ut ambiguum ~i jam est ociosum, fide facta veri Balsh. AD rec. 2 133; a1160 cum dominus Norwic’ utrum eadem ecclesia vacaret diligenter disquisisset J. Sal. Ep. 16 (81); ~etur per visnetum qui eorum eidem sunt proximiores, et secundum hoc judicabitur Glanv. V 4; Ib. II 6 (v. decurrere 1b); c1242 (v. collatio 3a).  b s1364 commenta ‥ disquisivit (v. commodarius).  c [sunt dubitabilia principia] ex disquisito, ut est quod ‘argumentum’ appellari putant alii id ex quo sequitur quod probatur, nostri rationem qua id [sequitur] ex eo—disquisitum dico quod inquisitionis diductione a diversis diverse estimatur Balsh. AD rec. 2 109.

Saved

Recent