disputatorius
disputātōrius, a, um (disputo), disputierend, ars, Dialektik, Augustin. solil. 2. § 19: Circe, Schol. Bern. Verg. ecl. 8, 70.
quicunque regionibus transmarinis licentiati degunt, ii ‥ ab isto ~io munere imunes sint
dispŭtātōrĭus, a, um (disputo), qui discute, qui argumente : Aug. Solil. 2, 11, 19.
In sacris sunt litteris admodum eruditi, et in rationibus Disputatoriis non minimum exercitati.