disputatrix
dispŭtātrix, īcis, f. [disputator],
- a female disputant, one given to disputation: etiam virtus erit, Quint. 2, 20, 7; as the Lat. equivalent of διαλεκτική (sc. τέχνη), the art of disputing, id. 12, 2, 13.
disputātrīx, trīcis, f. (Femin. zu disputator), im Disputieren bestehend, Quint. 2, 20, 7. – subst., als Übersetzung von διαλεκτική (τέχνη), die Disputierkunst, Dialektik, Quint. 12, 2, 13.
dispŭtātrīx, īcis, f. (disputator), celle qui argumente, qui discute : Quint. 2, 20, 7 || subst. f. , la dialectique : Quint. 12, 2, 13.
disputatrix , icis. f. et, v. disputo
See an image
See an image