dissidentia
dissĭdentĭa, ae, f. [dissideo],
- diversity, contrariety: rerum, Plin. 29, 4, 23, § 75.
dissidentia, ae, f. (dissideo), der Widerspruch, rerum, Plin. 29, 75 (76).
Plato ‥ ipsam [philosophiam ] non posse constare credidit nisi limitum, qui utrimque ‥ ab unitate profluxerant, ~iam ‥ uniret
dum ‥ opportunitatem quando ~iam excitarent prestolarentur
contra ~ias jurgiorum
sedandis formidabilis †diffidentie [? l. dissidentie ] seditionibus tam dudum excitatis
dissĭdentĭa, æ, f. (dissideo), opposition, désaccord [entre les choses] : Plin. 29, 75.
dissidentia , ae. f. et, v. dissideo
See an image
See an image