dissignatio
dissignatio, an arrangement
dissignātĭo, ōnis, f., another form for designatio, q. v., Tab. Heracl. p. 53 al.
dissīgnātio, ōnis, f. (*dissigno), 1) die gehörige Anordnung, Cic. de nat. deor. 1, 8, 20 M. – 2) das Amt des dissignator (no. b), Corp. inscr. Lat. 1, 206. lin. 94 u. 104.
dissignātĭō, ōnis, f. (dissigno), ¶ 1 disposition, plan : Cic. Nat. 1, 20 [mss], v. designatio ¶ 2 fonctions du dissignator : CIL 1, 593, 94 et 104.
dissīgnātiō ōnis, f
- dissigno, an arrangement(v. l. for designatio).