About Report a problem

Menu

dissidere

dissidēre [CL] , to be at variance; b (w. dat., ab or de). Scottorum Pictorumque greges, moribus ex parte ~entes Gildas EB 19; desidebat, unsibbade GlC D 48 (cf. ib. D 268: ~ebat, discordabat); a1077 nos sepe alterutrum monuisse esse multos ‥ qui semper velint nos invicem ~ere Lanfr. Ep. 17 (41); mali ‥ in discordia tanta persistent ut eorum corpus et anima semper ~eant Simil. Anselmi 63; W. Malm. GP IV 142 (v. digladiabilis); c1320 universitatis ‥ membra ‥ nuper discidencia ‥ invicem ‥ coherent vinculo caritatis FormOx 58 (cf. ib. 75: discedentibus ipsis ad invicem).  b Ad. Scot TT pref. (v. coaptare 1a); [aves] ab eadem specialitate longe ~entes Gir. TH I 17; nec quemquam repperi qui non in aliquo michi ~eret usque ad te Map NC IV 11 f. 58v; in desercione discipulorum et a fide discidencium AncrR 33; 1360 quod tamen pars adversa, de communitate ~ens, patenter recusavit MunAcOx 222.

Saved

Recent