dissociabilis
dissociabilis, separating, dividing
dissŏcĭābĭlis, e, adj. [dissocio]. *
- Act., separating, dividing: Oceanus, Hor. C. 1, 3, 22.—
- 2 Pass., that cannot be united, irreconcilable, incompatible: olim res miscere, Tac. Agr. 3: corpus, Claud. in Ruf. 2, 238.
dissociābilis, e (dissocio), I) passiv = unvereinbar, res, Tac. Agr. 3: corpus, Claud. in Rufin. 2, 238. – II) aktiv = die Länder trennend, -scheidend, Oceanus, Hor. carm. 1, 3, 22.
~e, i. separabile, insociabile,ungeferlices
dissŏcĭābĭlis, (15) e (dissocio), ¶ 1 qui sépare : Hor. O. 1, 3, 22 ¶ 2 quʼon ne peut réunir, incompatible : Tac. Agr. 3.
dissociābilis e, adj.
- dissocio, separating, dividing: Oceanus, H.—Irreconcilable: res, Ta.