About Report a problem

Menu

dissociare

dissociare [CL] , to separate, part, break up. b to exclude, oust. c to restrain, stop. d (p. ppl.) disunited, at variance. ~iari, beon unge[ferlæht] GlM 27. 5 (cf. ib. 28. 251: ~iata, todæledu); sin ab invicem ~iari eligant, viri est idoneum locum uxori providere ubi quod opus est nec anime desit nec corpori Pull. Sent. 950A; ~iata locis in coitu convenire non possunt J. Sal. Pol. 440D; ille [canis] suo nostrum latratu fundit amorem;/ ille bonum pacis dissociare cupit Walt. Angl. Fab. 57. 6; sic fera dissociat mors quos Deus associavit, / et moriente morans viduatur conjuge conjux H. Avr. Hugh 59; facilius partes rupisset continuas quam palpebras ~iasset conclusas Mir. J. Bev. C 333.  b c1185 Jordanus de Ros, dicens se esse personam illius ejusdem [advocationis] medietatis, scitatus ad Scaccarium quia videbatur ~iare inde abbatem, advocavit inde abbatem (Nig. Reg. S. Ædm.) MS Camb. UL Mm. 4. 19 f. 123.  c [diabolus] volens eum ‥ perterrere et ab opere satis sibi contrario dolositatis industria ‥ ~iare B. V. Dunst. 16.  d cum pastore lupus sociabile fedus inivit,/ interius totus dissociatus ei Walt. Angl. Fab. 57. 2.

Saved

Recent