distantivus Save Georges Gaffiot 2016 dīstantīvus, a, um (distantia) = διαστηματικός, einen Abstand bildend, Tert. de anim. 9. Chalcid. Tim. 16. distantīvus, a, um, qui constitue une distance || n. subst. : Tert. Anim. 9.