distentus
distentus, distended, full
distentus2, engaged, busied, occupied
distentus3, a swelling out, distention
distentus, a, um, Part. and P. a., from distendo.
distentus, a, um, Part. and P. a., from distineo.
distentus, ūs, m. [distendo],
- a swelling out, distention: subflatae cutis distentu, Plin. 8, 38, 57, § 138.
1. distentus, a, um, PAdi. m. Compar. (v. distendo), ausgedehnt von Speisen usw., ganz vollgefüllt, -angefüllt, zum Platzen voll, distentus cenā, Plin. pan.; u. so absol., Suet.: distentae lacte capellae, Verg.: distenta aureis nummis marsupia, Salv.: uber distentius, Hor.: distenta ubera, Col. u. Verg. ecl.
2. distentus, a, um, PAdi. m. Superl. (v. distineo), vielseitig beschäftigt, cum tot tantisque negotiis distentus sit, ut respirare libere non possit, Cic.: circa summa scelera distentus, Tac.: quoniam intellego te distentissimum esse quā de Buthrotiis, quā de Bruto, Cic. ad Att. 15, 18, 2.
3. distentus, Abl. ū, m. (distendo), die Ausdehnung, distentu cutis sufflatae, Plin. 8, 138.
1 distentus, (15) a, um, p. de distendo || adjt, gonflé, plein : distentus ac madens Suet. Claud. 33, gorgé de nourriture et de vin ; distentius uber Hor. S. 1, 1, 110, mamelle plus gonflée.
2 distentus, (13) a, um, p. de distineo || adjt, occupé de plusieurs choses : distentus tot negotiis Cic. Amer. 22, occupé de tant dʼaffaires ; circa scelera Tac. Ann. 16, 8, occupé de crimes ; distentum tempus officiis Plin. Min. Ep. 3, 5, 7, temps retenu par des devoirs || -tissimus Cic. Att. 15, 18, 2.
3 distentŭs, abl. ū, m. (distendo), distension : Plin. 8, 138.
distentus (1) adj.with comp.
- P. of distendo, distended, full: lacte capellae, V.: distentius uber, H.
distentus (2) adj.with sup.
- P. of distineo, engaged, busied, occupied: negotiis: distentissimus de Buthrotiis: mens.