About Report a problem

Menu

disterminare

disterminare [CL] 1 to form boundary between, separate, divide; b (fig.). c to distinguish. in vicinia freti quod Anglorum terras Pictorumque ~at Bede HE IV 24 p. 267; s957 (v. definitio 4a); ad Humbram ‥ fluvium, qui Meridianas et Boreales Anglorum gentes interluvio ~at Gosc. Aug. Maj. 60B; ad mare quod Galliam Angliamque ~at W. Malm. GP V 222; [flumina] insulam per partes longis excursibus ~ant et distinguunt Gir. TH I 7.  b quod si medii interruptione spatii ‥ nisus noster ab accessu loci illius [paradisi] ~atur Pull. Sent. 747a.  c supponitur hec differentia ‘modo nature consentaneus’ habitus coactos a diffinitione virtutis ~ans W. Donc. Aph. Phil. 3. 3. 2 to put an end to, kill. to slaa, cedere ‥, mortificare ‥; versus: ‘interemit, ‥ / ‥ / mortificat, truncat, disterminat exanimatque’ CathA.

Saved

Recent