divinaculum
dīvīnāculum, ī, n. (divino) = μαντεῖον, die Weissagung, Vulg. (cod. Ashb.) num. 22, 7.
~um, locus divinationis
an answre of goddis , fatum, ~um, oraculum
dīvīnācŭlum, ī, n. (divino), instrument de divination : Itala Num. 22, 7.