duricorius
dūrĭcŏrĭus, a, um, adj. [durus-corium],
- hard-skinned: ficus, Cloatius ap. Macr. S. 2, 16.
dūricorius, a, um (durus u. corium), harthäutig, Cloat. bei Macr. sat. 2, 16, 1.
dūrĭcŏrĭus, a, um (durus, corium), qui a lʼécorce ou la peau dure : Cloat. d. Macr. Sat. 3, 20, 1.