duricors
dūricors, cordis (durus u. cor), hartherzig, spät. Eccl.
ubi erat sanctitas verbi Christi, quod nec Phariseos convertit nec discipulos ~des in fide sacramenti corporis et sanguinis sanctos fecit?
nec tantum ‥ pro me, licet apud ~des habitem, quantum pro amicis sollicitor ‥. si nescitis, Belgica secunda, que modo Remorum dicitur, in antiquis historiis provincia ~dium appellatur
dūrĭcors, ordis (durus, cor), qui a le cœur dur : Isid. Fide 1, 1, 1.
BelhoisteCarthusiensis, Ampliss. Collect. tom. 1. pag. 1558. Acta S. Nicephori tom. 2. SS. Febr. pag. 894. et Regula Magistri cap. 50. ubi
Duricordesdicuntur
Fratres,
qui litteras discere nolunt,
et non possunt. Gallice diceremus,
Qui ont la tête dure,
et ne peuvent rien apprendre.