eludo
eludo, to stop playing, cease to sport; evade
Frieze-Dennison Vergil
Could not find eludant in Logeion dictionaries.
eludant Verb: present active subjunctive 3rd plural of eludo
- I Neutr., to finish play, i.e. cease to sport or roll: ipsum autem mare sic terram appetens litoribus eludit, ut, etc., Cic. N. D. 2, 39, 100 (Bait. cludit): solebat Aquilius litus ita definire, qua fluctus eluderet, id. Top. 7, 31 (al. alluderet); cf. Quint. 5, 14, 34: eludere proprie gladiatorum est cum vicerint, et eludere est finem ludo imponere, Don. ad Ter. Eun. 55.—
- II Act.
- A To win from one at play (very rare).—Constr. aliquem or aliquem aliquid: anulus, Quem parasitus hic te elusit, Plaut. Curc. 5, 2, 31 (629); cf.: elusi militem in alea, id. ib. 11 (609).— Poet., with dat.: tibi victrices ... Eludet palmas una puella tuas, will snatch away from you, Prop. 4 (5), 1, 140.—Far more freq. and class. (esp. in the transf. sense),
- B A gladiator's t. t., to elude or parry an enemy's blow: callidus emissas eludere simius hastas, Mart. 14, 202: caestus cito motu, Manil. 5, 163; cf. absol.: quasi rudibus ejus eludit oratio, Cic. Opt. Gen. 6, 17. —Poet.: vulnera, to make in vain, Ov. M. 12, 104.—
- 2 Transf., to delude, deceive, cheat, frustrate.
- a In gen.: aliquem, Plaut. Am. 1, 1, 109 (261); Ter. Phorm. 885; Cic. Div. in Caecil. 14; id. Sest. 43 fin.; * Caes. B. C. 1, 58, 1; Liv. 22, 18; 36, 45; 44, 36; Verg. A. 11, 695; Hor. S. 1, 10, 41; id. Ep. 1, 17, 18; Tib. 2, 1, 19 et saep.; cf. absol., Cic. Pis. 33, 82: manus scrutantium, Petr. 97, 4: bellum quiete, quietem bello, Liv. 2, 48; cf. pugnam, id. 27, 18: bellum metu, Tac. A. 2, 52: fidem miraculis, Liv. 26, 19: ultionem praevaricando, Tac. A. 14, 41: indicia seditionis, i.e. to invalidate, id. H. 1, 26 et saep.—
- b In partic., with the accessory notion of mockery, to mock, jeer, banter, make sport of: et vos ab illo irridemini et ipsi illum vicissim eluditis, Cic. Ac. 2 (Luc.), 39, 123: aliquem, id. Div. in Caecil. 7 fin.; 14; Liv. 7, 13; Tac. A. 6, 46; 16, 28 et saep.; cf. absol.: eludet, ubi te victum senserit, Ter. Eun. 55; Cic. Cat. 1, 1, 1; Liv. 1, 48; 2, 45; Tac. A. 2, 79 et saep.: gloriam alicujus (opp. extollere suam), Liv. 28, 44 fin.: aliquid, id. 1, 36; 6, 41; 9, 2 et saep.
- 1. ontwijken, vermijden, proberen te ontgaan [pugnam; vim legis];
- 2. een spelletje spelen met, voor de gek houden, bespotten [alqm omnibus contumeliis; artem];
- 3. vrij spel hebben, ongestraft zijn gang kunnen gaan;
- 4. verijdelen, ongedaan maken [bellum quiete invicem]; (jur.) ontduiken;
- 5. bedriegen [senes];
- 6. (tijdens een gevecht) ontwijken, pareren [hastas];
- 7. (Plaut.) iets van iem. winnen in een spel (m. dubb. acc.) [alqm anulum].
止玩。 賭贏。耍。譏。騙。— ictus 躱繫。— gloriam 減其榮。
Suggest a Translation
See an image
- to stop playing, cease to sport: litus, quā fluctus eluderet. — To parry, elude, avoid: quasi rudibus eius eludit oratio (i. e. in a sham fight): elusa volnera, O.—To escape, avoid, shun: celeritate navium nostros, Cs.: Orsilochum fugiens, V.: Satyros sequentīs, O.: contra eludere Poenus, avoided a fight, L.—To make vain, frustrate: bellum quiete, quietem bello, L.: his miraculis elusa fides, i. e. denied, L.—To delude, deceive, cheat: eludendi occasiost senes, T.: elusa imagine tauri Europa, O.: eludebas, cum, etc., you were making a pretence. — To mock, jeer, make sport of, trifle with, insult: quamdiu furor tuus nos eludet?: illum vicissim: per licentiam, L.: gloriam eius, L.: alqm contumeliis, L.
-
…quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra quam diu etiam furor iste tuus nos eludet quem ad finem sese effrenata iactabit audacia nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae, nihil timor populi…
Cicero, in Catilinam
-
…gelidis in montibus inquit inter hamadryadas celeberrima Nonacrinas naias una fuit ; nymphae Syringa vocabant. Non semel et satyros eluserat illa sequentes et quoscumque deos umbrosaque silva feraxque rus habet. Ortygiam studiis ipsaque colebat virginitate deam. Ritu quoque…
Ovid, Metamorphoses
-
…pace, ultro ad eam venies, indicans Te amare et ferre non posse, actum est ilicet Peristi. Eludet, ubi te victum senserit. Proin tu dum est tempus etiam atque etiam cogita, Here, quae res…
Terence, Eunuchus
-
…, loquere putas solem esse tantulum Egone nobis quidem tantum. Et vos ab illo inridemini et ipsi ilium vicissim eluditis. liber igitur a tali inrisione Socrates, liber Aristo Chius qui nihil istorum sciri putat posse. Sed redeo…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…secundum Kalendas Ianuarias et praetore et prope toto commutato consilio magnas accusatoris minas magnamque exspectationem iudici ad nostrum arbitrium libidinemque eludemus. Nonae sunt hodie Sextiles ; hora viii convenire coepistis ; hunc diem iam ne numerant quidem. decem dies…
Cicero, in Verrem
-
…Verrem laborat quam quod eum minime res tota delectat ; videt enim, si a pueris nobilibus, quos adhuc elusit, si a quadruplatoribus, quos non sine causa contempsit semper ac pro nihilo putavit, accusandi voluntas ad viros…
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium
-
…submersarum partim fluitantium et innantium beluarum partim ad saxa nativis testis inhaerentium. ipsum autem mare sic terram appetens litoribus eludit, ut una ex duabus naturis conflata videatur. Exin mari finitumus aer die et nocte distinguitur, isque tum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…velimus, ut dignitatem nostram populique Romani beneficia non copiis sed virtute tueamur, istum rebus omnibus undique ereptis impune eludentem circumfluere atque abundare huius argento dominia vestra, huius signis et tabulis forum comitiumque ornari, praesertim cum vos vestro…
Cicero, in Verrem
-
…nihil posset sed etiam ut eis consulibus praetor esset quibus si non adiuvantibus, at coniventibus certe speraret se posse eludere in illis suis cogitatis furoribus cuius illi conatus, ut ipse ratiocinabatur, nec cuperent reprimere, si possent ,…
Cicero, pro Milone