emeritus
emeritus, that has finished work, past service
Could not find emeritorum in Logeion dictionaries.
emeritorum Noun: masculine genitive plural, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: masculine genitive plural of emeritus
emeritorum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural of emereo
ēmĕrĭtus, a, um, Part. and
- subst., from emereo, q. v.
ēmĕrĭtus, (13) a, um, ¶ 1 part. de emereo et de emereor ¶ 2 adjt [poét.] terminé, achevé : emeritis cursibus Ov. F. 3, 43, le cours étant achevé, cf. M. 15, 226 ; Prop. 4, 11, 72.
- 1. uitgediend [miles];
- 2. (poët.; postklass.) (metaf.) uitgediend, oud, onbruikbaar geworden [equus; aratrum; puppis; acus];
- 3. beëindigd [stipendia]; II. subst. ī m (poët.; postklass.)
- 1. veteraan;
- 2. verdienstelijk man.
emeritus , a, um. part. v. emereor.
得功。該當有。— miles 有功之老兵。Emerita arma 盡戰之兵。Emeriti boves 耕老牛。Anni emeriti 老之時。 Annuum tempus jam emeritum habere 任時將報盡。
Suggest a Translation
See an image
得功。該當有。— miles 有功之老兵。Emerita arma 盡戰之兵。Emeriti boves 耕老牛。Anni emeriti 老之時。 Annuum tempus jam emeritum habere 任時將報盡。
Suggest a Translation
See an image
Quibus commoti sumus, improbis ac perditis viris, per hoc jam Emeritum lustrum regnum nostrum turbantibus, nullum præstare consensum.
ē-meritus
adj.,
- that has finished work, past service: equi, O.: aratrum, O.: acus, Iu.—Plurm. as subst, discharged veterans, Ta.