emicatim
ēmĭcātim, adv. [emico],
- springing forth: prosiliens, Sid. Ep. 2, 13 fin.
ēmicātim, Adv. (emico), blitzschnell, im Nu, prosiliens, Sidon. epist. 2, 13, 8.
~im, resplendenter
~im prosiliens
ēmĭcātim, (emico), en sautant : Sid. Ep. 2, 13, 8.
Emicatim prosiliens.