ΛΟΓΕΙΟΝ
About

Menu

emicare

1 emĭcare [CL] 1 to dart or spurt out, spring forward; b (w. ref. to action of the heart); c (w. abstr. subj.). Carm. Aldh. 3. 34 (v. afflare a); ~at, exilit GlC E 175; ~em, exiliam, þæt ic geleore, gewite GlP 34; regales exuvias ferro temeravit, unde sanguis undatim ~ans astantium corda pavore concussit W. Malm. GR II 160; H. Avr. CG f. 9 p. 18 (v. 2 emicare).  b sequitur nimia cordis calefactio, spiritus corruptio ‥ non ~at igitur Alf. Angl. Cor 11. 16; [vapor] cor distendens, qua ingressus est, erumpit; spiritus aliorsum exhalat, cum quo etiam virtus ~at Ib. 11. 21.  c universorum conditor mundo suo originales indidit causas quibus confluentibus naturalium rerum progressio ~aret Pull. Sent. 729D. 2 (of light) to shine or flash forth (also fig.). ~at, ‥ elucet GlC E 175; in matre praecursoris [sc. J. Baptistae] lux doni caelestis ~uit Bede Hom. I 4. 17; Frith. 528 (v. crepitaculum); luna ‥ / emīcat in quadris denis atque kalendis Kal. M. A. I 407. 3 to stand out, be conspicuous; b (w. pers. subj.); c (w. abstr. subj.). inter globos flammantis incendii incolume tabernaculum ‥ ~uit Bede HE I 19; haec ‥ domus ‥ / ‥ / emicat egregiis laquearibus atque fenestris Alcuin SS Ebor 1510.  b Philibertus ‥ apud Gemmeticum ~uit Ord. Vit. III 1; H. Cantuariensis archiepiscopus ‥ alter sol in nostro ~at occidente H. Reading (II) Cel. 30.  c quanta virtus divina ~uit Dominic V. Ecgwini I prol.; caritas nimirum vestra ‥ ~ans fructificatione pii operis R. Cold. Osw. pref. p. 327; Gir. IK I 2 (v. cornicatio).
2 emīcare [cf. CL mica] , to crumble. emīcat panes postquam mus emĭcat antris H. Avr. CG f. 9 p. 18.

Saved

Recent