emico

emico, to spring out, spring forth, break forth, leap up

ēmicō, uī, ātus, 1, n.: to leap, spring forth, 6.5; to dart, bound, or spring upward, 2.175; run, rush, dart forward, 5.319.

ē-mico, ē-micuī, ē-micātum, āre, zuckend, -sich schnellend hervorschießen, I) von verschiedenen Stellen aus, 1) eig.: a) v. Lebl., u. zwar α) v. der Flamme usw., hervorschießen, hervorblitzen, -sprühen, scintillis inter fumum emicantibus, Quint.: cum flamma ex eo monte emicuisset, Plin.: flamma emicat ex oculis, Ov.: dormienti circa caput flamma emicuit, Val. Max.: ex turri ignes emicant, Suet.: ab omni parte caeli emicare fulgura, Curt.: incendia de nubibus emicarunt, Apul. u. Augustin. – β) v. Quellen, Blut usw., hervorschießen, -quellen, scaturigines tenues emicant, Liv.: magna vis sanguinis emicat, Curt.: sanguis per utrumque foramen emicuit, Ov. – b) (poet.) v. leb. Wesen, hervorrennen, carcere (aus den Schr.), Ov. met. 10, 652. – 2) übtr.: a) hervorbrechen, alci pavor emicat, Tac.: quae (mala) diversis orbis oris emicabant, Flor. – b) hervorglänzen, -leuchten, egregia virtus alcis emicuit, Flor.: inter ceteros alci gloria emicuit, Iustin.: inter quae verba forte si emicuit decorum, Hor.: v. Pers., claritate rerum, Curt. 7, 6 (27), 20. – II) nach vorn: a) v. Geschossen, fortschwirren, abschnellen, telum excussum velut glans emicabat, Liv.: emicuit nervo telum, Ov.: saxa tormento emicant, Liv. – b) v. Blute, hervorschießen, illam in partem, unde etc., Lucr. 4, 1042. – c) (poet.) v. Pers., hinausspringen, -eilen, in litus, Verg.: u. vorspringen, longe ante omnia corpora, Verg. – III) aus der Tiefe nach oben, emporspringen, 1) eig.: a) v. Lebl.: cor emicat, schlägt, Vell.: in superos aër tenuissimus emicat ignes, Ov.: v. Blute, emporspritzen, alte od. in altum, Ov. – b) (poet.) v. leb. Wesen, empor-, aufschnellen, empor-, aufspringen, absol., altera lanx emicat, schnellt empor, in die Höhe, Verg.: solo (vom Boden), Verg.: in currum, Verg.: in auras Ov. – 2) (poet.) übtr., a) v. konkr. Subjj., emporragen, alto gurgite (v. einem Felsen), Ov. met. 9, 226: cacumen fluctu emicuit, Lucan. 5, 76. – b) v. Geiste, sich empor-, aufschwingen, animus ad summa emicaturus, Sen.: animus in (zu) cogitationes divinas emicat, Sen. – ➳ Ungew. Perf. emicavi, Quint. 1, 6, 17: emicarunt, Apul. de mund. 34: emicasse, Augustin. de civ. dei 4, 2. p. 148, 3 D.² Paul. Nol. nat. 13, 182.

…Quae postquam evolvit caecoque exemit acervo, dissociata locis concordi pace ligavit. Ignea convexi vis et sine pondere caeli emicuit summaque locum sibi fecit in arce proximus est aer illi levitate locoque densior his tellus, elementaque grandia traxit et…

Ovid, Metamorphoses
…unde oritur, domus est terrae contermina nostrae. Si modo fert animus, gradere et scitabere ab ipso. Emicat extemplo laetus post talia matris dicta suae Phaethon et concipit aethera mente, Aethiopasque suos positosque sub ignibus Indos sidereis…

Ovid, Metamorphoses
…. Obvertunt pelago proras ; tum dente tenaci ancora fundabat naves, et litora curvae praetexunt puppes. Iuvenum manus emicat ardens litus in Hesperium ; quaerit pars semina flammae abstrusa in venis silicis, pars densa ferarum tecta rapit silvas…

Vergil, Aeneid
…sic et pithecussas in campano sinu ferunt ortas, mox in his montem epopon, cum repente flamma ex eo emicuisset, campestri aequatum planitie i. in eadem et oppidum haustum profundo, alioque motu terrae stagnum emersisse, et…

Pliny the Elder, Natural History
…soluta est. Hic finis armorum civilium reliqua adversus exteras gentes, quae districto circa mala sua imperio diversis orbis emicabant. Nova quippe pax, necdum adsuetae frenis servitutis tumidae gentium inflataeque cervices ab inposito nuper iugo resiliebant. Ad…

Lucius Annaeus Florus, Epitome Rerum Romanorum
…inferat idolis, carmen martyribus devoveat, laudet apostolos, haec dum scribo vel eloquor, vinclis o utinam corporis emicem liber, quo tulerit lingua sono mobilis ultimo…

Prudentius, Praefatio
…trabesque, sponte sua facere id sine vi subiecta putandum est. quod genus e nostro com missus corpore sanguis emicat exultans alte spargitque cruorem. nonne vides etiam quanta vi tigna trabesque respuat umor aquae nam quo magis ursimus altum…

Lucretius, De Rerum Natura
…semine multo idque petit corpus, mens unde est saucia amore ; namque omnes plerumque cadunt in vulnus et illam emicat in partem sanguis, unde icimur ictu, et si comminus est, hostem ruber occupat umor. sic igitur…

Lucretius, De Rerum Natura
…sic fatus, et auras dissipat hasta tremens ; tunc qua subtemine duro multiplicem tenues iterant thoraca catenae, incidit emicuit per mille foramina sanguis impius ; ille oculis extremo errore solutis labitur, adsistit Theseus gravis armaque tollens iamne dare…

Statius, P. Papinius, Thebais
…et munera plena manu congerentem reliquit. Fruitur nunc aperto et libero caelo, ex humili atque depresso in eum emicuit locum, quisquis ille est, qui solutas vinculis animas beato recipit sinu, et nunc libere illic vagatur omniaque…

Seneca, De Consolatione ad Polybium

Frequency

3754th

most frequent word

Most used by

Prudentius
Valerius Flaccus
Silius Italicus
Lucan
Lucius Annaeus Florus

Collocations

per 13
dies 12
primus 10
longus 9
flamma 9
magnus 8
sanguis 7
tamen 7
caelum2 7
vis 7

emico

Saved

Recent