emicatio
ēmĭcātĭo, ōnis, f. [emico],
- a springing forth: emicationes silvarum, Ap. Mund. p. 71, 29.
ēmicātio, ōnis, f. (emico), das Hervorspringen, Hervorragen, Plur., emicationes silvarum, Apul. de mund. 29.
si caloris ~one fit spiritus, necesse est tractu temporis fieri ut prius proxima, deinde remotiora calefiant
influxa ‥ lucis et caloris ~one et actu dilatari et permutari non posse
aperto ‥ orificio simul fit ~o ad totum, ut sol oriens ‥ in remota radios jacit
ēmĭcātiō, ōnis, f. (emico), action de sʼélever : Apul. Mund. 29.
Apul. de Mundo. Torrentium cursus, et humores undarum, emicationesque silvarum.
ēmĭcātĭo, emicatiōnis, f.: crescita (di boschi) Apul.