emina
ēmīna, s. hēmīna.
ēmīna, v. hemina.
Eminagium, Eminale, Eminata.
Habet Geraldus et Johannes in unaquæque unam(Cartular. Conchar. Ruthen. p. 42, an. 1060.) -Eminam de sigile et unam de vino.
Petrus Odo donavit ella fabrega tres(Id. p. 397,Eminatas de terra.