enucleatus
enucleatus, pure, clean
ēnūclĕātus, a, um, Part. and P. a., from enucleo.
ēnucleātus, a, um, PAdi. (v. enucleo), deutlich u. schlicht, in schlichter Form, bündig, tenues istae et enucleatae voluntatum in rebus illicitis reprehensiones, Gell. 6 (7), 3, 47: genus dicendi (Ggstz. ornatum), Cic. de or. 3, 32: est enim plenius quam hoc enucleatum (genus), Cic. or. 91.
ēnuclĕātus, a, um, part. de enucleo pris adjt , [rhét.] style en qq. sorte épluché et dépouillé, sobre et net : Cic. de Or. 3, 32 ; Or. 91.
ēnucleātus
adj.
- P. of enucleo, pure, clean: suffragia, free from undue influence: genus dicendi, unadorned.