enumeratio
enumeratio, a counting up, enumerating
ē-nŭmĕrātĭo, ōnis, f. [enumero], a counting up, enumerating.
- I In gen.: malorum, Cic. Leg. 3, 10: bonorum et malorum, id. Part. Or. 17, 58: singulorum argumentorum, id. Clu. 24: oratorum, id. Brut. 36 fin.—
- II In rhetor. lang., a recapitulation (Gr. ἀνακεφαλαίωσις), Cic. Inv. 1, 29, 45; 1, 52, 98; Quint. 5, 14, 11; 6, 1, 1 al.
ēnumerātio, ōnis, f. (enumero), I) die Aufzählung nach der Reihe, singulorum argumentorum, Cic.: oratorum, Cic.: factorum, Cic. ep.: ingeniorum, Vell.: Plur., bonorum ac malorum enumerationes, Cic. part. or. 58. – II) in der Konklusion der Rede, die Rekapitulation, zusammenfassende Wiederholung (griech. ἀνακεφαλαίωσις), Cornif. rhet. 2, 47. Cic. de inv. 1, 45 u. 98. Quint. 6, 1, 1.
catalogus, ~o
‘chathalogo’, ~one
haec vero [necessaria argumenta ] per conplexionem seu per ~onem ‥ fiunt‥. per ~onem, in qua pluribus rebus inductis una [sic ] necessario confirmatur ‥
~o conclusionis est per quam res dispersae in unum locum coguntur et reminiscendi causa unum sub aspectum simul subiciuntur
ēnŭmĕrātĭō, (15) ōnis, f. (enumero), énumération, dénombrement : Cic. Part. 58 ; Br. 138 || résumé, récapitulation [rhét.] : Cic. Inv. 1, 45 ; 98.
- 1. opsomming [singulorum argumentorum; factorum];
- 2. (retor. t.t.) recapitulatie.
enumeratio , onis. f. et, v. enumero
See an image
See an image
e-numerātiō ōnis, f
- enumero, a counting up, enumerating: argumentorum. — In rhet., a recapitulation.