About
Menu

enuntiare

enuntiare [CL] 1 divulge, make known, proclaim; b (w. compl.). rectores ‥ ad ~ianda plenius vel confirmanda Romani regni molimina Gildas EB 6; Ib. 1 (v. desidiosus a); verbum Dei gentibus cotidie praedicavit, ~ians eis verum Deum Patrem omnipotentem Eddi 26.  b dicens portitoribus [cartae] “~iate domino vestro hoc modo me dicentem: [etc.]” Eddi 27. 2 (log.) to state, assert. b (w. compl.) to represent as. quando est enuntiatio vera? quando est quod ~iat, sive affirmando sive negando Anselm (Ver. 2) I 177; est ‥ enuntiatio veri vel falsi dictio, ut ad disserendum; interrogatio vero quid sit notius est quam ut diffiniri oporteat. quoniam autem non nisi de aliquo aliquid ~iari ‥ contingit [etc.] Balsh. AD 12; Id. AD rec. 2 23 (v. designabilis); si queratur an esse insit alicui conceptui quem nos concipimus de Deo, ita quod talis proposicio sit per se nota in qua ~iatur esse de tali conceptu ‥ Duns Ord. II 138; Lutterell Occam 40 (v. enuntiabilis).  b deinde ‥ ostenditur quid designamus cum Deum justum, omnipotentem, et similia ~iamus Pull. Sent. prol. 641A.

Saved

Recent