enutrio
enutrio, to bring up, nourish, support
Could not find enutrivit in Logeion dictionaries.
enutrivit Verb: perfect active indicative 3rd singular of enutrio
ē-nūtrĭo, īvi or ii, ītum, 4, v. a., to bring up, to nourish, feed, support (rare and not ante-Aug.).
- I Lit.: puerum sub antris, Ov. M. 4, 289: purpurae lutense genus, Plin. 9, 37, 61, § 131: platanum, id. 12, 1, 4, § 8.—
- II Trop., to promote, nourish: unde origines aedificiorum sint institutae, et quibus rationibus enutritae et progressae sint gradatim ad hanc finitionem, Vitr. 2, 1 fin.: ingenia, Quint. 8, prooem. § 2: verbis fidei, Vulg. 1 Tim. 4, 6.
ē-nūtrio, īvī, ītum, īre, aufnähren, aufsäugen, nährend aufziehen, ernähren, I) eig.: fetus suos, Ambros. de interp. Iob et David 2, 5, 21: puerum Idaeis sub antris, Ov. met. 4, 289: platanum mero infuso, Plin. 12, 8: purpurarum lutense genus putre limo et algense algā, Plin. 9, 131: terrenus umor suis proprietatibus saporis in radicibus sic effusus enutriet materiam, Vitr. 8, 3, 12. – II) übtr.: alere ingenia atque indulgentiā quādam enutrire, ihr Wachstum (Zunehmen) befördern, Quint. 8. pr. § 2: quibus rationibus (origines aedificiorum) enutritae et praegressae sint ad hanc finitionem, wie sie sich nach und nach vervollkommnet, Vitr. 2, 1, 8.
See: enutrire
ēnūtrĭō, īvī (ĭī), ītum, īre, tr., nourrir complètement, élever [un enfant] : Ov. M. 4, 289 || [fig.] Quint. 8, pr. 2 ; Vitr. Arch. 2, 1, 8.
ē-nūtriō īvī, —, īre,
- to bring up, nourish, support: puerum, O.