About

Menu

everto

everto, to overturn, upturn, turn upside down

Frieze-Dennison Vergil

ēvertō, vertī, versus, 3, a.: to upturn, 1.43; overthrow, demolish, destroy, 2.603.

Could not find euertat in Logeion dictionaries.

euertat Verb: present active subjunctive 3rd singular of everto

See euertat in Morpho

ē-verto or -vorto, ti, sum, 3, v. a., to overturn, turn upside down (syn. demolior, destruo, extinguo, diruo, deleo, etc.).
  • I Lit.
    • A In gen. (very rare): aequora ventis, to upturn, agitate, Verg. A. 1, 43; cf. aquas, Ov. H. 7, 42: mare, Sen. Ep. 4: campum, i.e. to plough, Val. Fl. 7, 75: cervices, to twist, Ter. Heaut. 372 Ruhnk.—More freq. and class. (not in Caes.),
    • B In partic.
      • 1 To overturn any thing from its position, to overthrow, upset, throw down: naviculam, Cic. de Or. 1, 38, 174; id. Par. 3, 1, 20; id. Fin. 4, 27 fin.; cf. id. Rep. 1, 34: pinum, Verg. G. 1, 256; Plin. 16, 31, 56, § 130; cf. poët.: Ismara, i.e. the trees of Ismarus, Stat. Th. 6, 107: currum, Curt. 4, 15; cf. equum, Prop. 4 (5), 10, 8.—Transf., of persons: eversus, thrown down, Plin. 21, 19, 77, § 132; 26, 13, 85, § 137.—Designating the term. ad quem: si quis Athon Pindumve revulsos Sede sua, totos in apertum everteret aequor, Ov. M. 11, 555; cf.: tecta in dominum, id. ib. 1, 231.—
        • b Transf., to overthrow, subvert, destroy: urbes (with diripere), Cic. Off. 1, 24: Carthaginem, id. Rep. 6, 11: Trojam, Ov. M. 13, 169: castellum, Hor. Ep. 2, 2, 34: funditus arces, Sil. 17, 376.—
      • 2 To turn out, drive out, expel a man from his possession: ut agro evortat Lesbonicum, quando evortit aedibus, Plaut. Trin. 3, 1, 15 (616); so, adolescentem bonis, id. ib. 1, 2, 177 (215): pupillum fortunis patriis, Cic. Verr. 2, 1, 51: eos fortunis omnibus, id. Div. in Caecil. 6, 21; id. Fl. 5: hunc funditus bonis, id. Rosc. Am. 39 fin.—
  • II Trop. (Acc. to I. B.)
    • A To overturn, overthrow: ab imo summa, Lucr. 5, 163: aliquem non judicio neque disceptatione, sed vi atque impressione evertere, to ruin, Cic. Fam. 5, 2, 8: aliquem fortunis omnibus, id. Div. in Caec. 6, 21.—
    • B To overthrow completely, to subvert, ruin, destroy: funditus aratores, Cic. Verr. 2, 3, 18 fin.: funditus civitates, id. Pis. 35, 86: eversa per te et perdita civitas, id. ib. 24, 57; id. Lael. 7, 23; cf. Quint. 2, 16, 4; Verg. G. 1, 500: funditus amicitiam, Cic. Fin. 2, 25; cf.: penitus virtutem, id. ib. 3, 3: totum genus hoc regiae civitatis, id. Rep. 2, 29: leges, testamenta, id. Verr. 2, 2, 19; cf. id. Cat. 1, 7 fin.: constitutam philosophiam, id. Ac. 2 (Luc.), 5, 15; cf. definitionem, id. 2, 6 fin.: finitionem, Quint. 7, 3, 23: opus, id. 2, 17, 34: majestatem dictatoriam et disciplinam militarem, Liv. 8, 30 fin.: patrimonium, to waste, squander, Dig. 47, 6, 1: pietatem, Lucr. 3, 84: spem, Ov. M. 13, 623: Crassos, Pompeios, to ruin, Juv. 10, 108: titulum, to erase, Capit. Gord. Tert. 34.

Saved

Recent