excidio

excĭdĭo, ōnis, f. [exscindo, v. 1. excidium],

• a destroying, destruction: oppidi, Plaut. Curc. 4, 3, 2 (534); cf.: excidionem urbis a caedendo dictam manifestum est, Paul. ex Fest. p. 80, 9 Müll.

excīdio, ōnis, f. (excīdo), die Zerstörung, exc. urbis, Paul. ex Fest. 80, 9. Heges. 2, 15, 8: excidionem facere oppidis, Plaut. Curc. 534.

excĭdĭō, (16) ōnis, f. (exscindo), ruine, destruction : Pl. Curc. 534.

excidio , onis. f. et, v. excidium
See an image