excisio
excisio, a destroying
excīsĭo, ōnis, f. [excido],
- a cutting out, excision.
- I Prop.: plagae, Pall. 3, 30.— Plur. concr., the parts cut out, Vitr. 10, 12, 1.—
- II A destroying, Cic. Dom. 58, 146; id. Harusp. Resp. 2, 3.
excīsio, ōnis, f. (excīdo), I) das Ausschneiden, der Ausschnitt, plagae, Pallad. 3, 30 extr. – Plur. konkret, die Ausschnitte, Vitr. 10, 12, 1. – II) prägn., die Zerstörung, tectorum, Cic. de domo 146: urbium, Cic. de har. resp. 3.
albus et excisus castos lapis et sapientes / exprimit: albedo pudor est, excisio dogma
in cariagio et ~one petre empte apud Swaffham ‥ viij s. viiij d.
pars utraque ‥ discessit ab armorum ~one
satisfactio consistit in ~one causarum peccati
excīsĭō, (15) ōnis, f. (excīdo), entaille, coupure : Pall. 3, 30 || ruine, sac, destruction : Cic. Domo 146 ; Har. 3.
- 1. uitholling;
- 2. verwoesting [urbium].
excīsiō ōnis, f
- ex + 2 SAC-, a destroying: tectorum: urbium.