exciere

exciere, excire [CL] 1 to cause to move away, rouse, stir. b to rouse (from sleep). c to stir, incite (to action). d (mil.) to muster. multitudo ‥ cum conjugibus ac liberis ~ita convenerat Bede HE I 17; ~iti, excitati GlC E 537; ~io, ‥ moveo GlH E 535; rumoribus ‥ viri pugnaces de vicinis regionibus ~iti convenerunt Ord. Vit. III 12 p. 126. b Phebo per orbem spargente ‥, ~itus rex sonum majoris signi audivit in ‥ basilica Ord. Vit. VII 16 p. 248; excĭtus exurgit, excītus tendit in hostem H. Avr. CG 7v. 11 (v. 1d infra). c erroneus exul ad tantum laborem tyrannum ~ivit Ord. Vit. III 11 p. 124. d Uther Pendragon, ~ita armatorum copia, ivit in Kambriam G. Mon. VIII 14; regali edicto Normannos et Anglos iterum ~ivit Ord. Vit. IV 12 p. 256; H. Avr. CG 7v. 11 (v. 1b supra). 2 to start (animal), to drive (game). cum die quodam ~ire saltibus feras intenderet Gir. IK I 1. 3 to call forth, summon. b to evoke, produce. ~iti, ‥ evocati GlC E 537; ~io, ‥ voco GlH E 535; fulgurite, id est fulguratores erant sive qui fulgura per incantationes ~iebant Alb. Lond. DG 11. 16. b multos fletus ex oculis viduarum ‥ ~ivit Ord. Vit. VIII 12 p. 336; Hanv. IX 306 p. 386 (v. eluctari b).

exciere

Saved

Recent