excipio
excipio, To take out, withdraw
from the ancients I have excluded no one except Xenophon
to receive someone with hospitality
they killed him after he was caught by an ambush
- (With the notion of the ex predominating.) To take or draw out.
- A Lit. (rarely): aliquem e mari, to draw out, fish out, Cic. Fragm. ap. Non. 293, 26 (Rep. 4, 8, 8 Baiter): vidulum (e mari), Plaut. Rud. 4, 4, 140 (1184) sq.: dens manu, forcipe, Cels. 7, 12, 1: telum (e vulnere), id. 7, 5, 1: clipeum cristasque rubentes Excipiam sorti, to withdraw, exempt, Verg. A. 9, 271.—
- B Trop.
- 1 In gen.: servitute exceptus, withdrawn, i. e. rescued from slavery, Liv. 33, 23, 2: nihil jam cupiditati, nihil libidini exceptum, exempt, Tac. Agr. 15.—
- 2 In partic.
- a To except, make an exception of (freq. and class.): hosce ego homines excipio et secerno libenter, Cic. Cat. 4, 7, 15: qui (Democritus) ita sit ausus ordiri: Haec loquor de universis. Nihil excipit, de quo non profiteatur, id. Ac. 2 (Luc.), 23, 73; cf. id. ib. 2, 9, 28: Lacedaemonii ipsi, cum omnia concedunt in amore juvenum praeter stuprum, tenui sane muro dissaepiunt id, quod excipiunt, id. Rep. 4, 4: senex talos elidi jussit conservis meis: sed me excepit, Plaut. Mil. 2, 2, 13 (168).—With ne: Licinia lex, quae non modo eum, qui, etc.... sed etiam collegas ejus, cognatos, affines excipit, ne eis ea potestas curatiove mandetur, Cic. Agr. 2, 8, 21; so in legal limitations, id. ib. 2, 9, 24; id. Balb. 14, 32; see also exceptio.—With ut, Cic. Q. Fr. 1, 1, 9, 26: excepi de antiquis praeter Xenophanem neminem, id. Div. 1, 39, 87: ut in summis tuis laudibus excipiant unam iracundiam, id. Q. Fr. 1, 1, 13, 37: dolia, in horreis defossa, si non sint nominatim in venditione excepta, etc., Dig. 18, 1, 76; so ib. 77.—In the abl. absol.: omnium mihi videor, exceptis, Crasse, vobis duobus, eloquentissimos audisse Ti. et C. Sempronios, you two excepted, Cic. de Or. 1, 9, 38; cf.: vos hortor, ut ita virtutem locetis, ut eā exceptā nihil amicitia praestabilius esse putetis, id. Lael. 27 fin.: exceptā sapientiā, id. ib. 6, 20. —Neutr. absol.: excepto, quod non simul esses, cetera laetus, Hor. Ep. 1, 10, 50: excepto, si obscena nudis nominibus enuntientur, Quint. 8, 3, 38; Pers. 5, 90; Aug. Serm. 17, 3; 46, 2.—Hence,
- β Jurid. t. t., said of the defendant, to except, to make a legal exception to the plaintiff's statement: verum est, quod qui excipit, probare debeat, quod excipitur, Dig. 22, 3, 9; so ib. 18: adversus aliquem, ib. 16, 1, 17 et saep.; cf. exceptio and the authorities there cited.—
- b In an oration, a law, etc., to express by name, to make particular mention of, to state expressly (rare, and perh. not anteAug.): cum Graecos Italia pellerent, excepisse medicos, Plin. 29, 1, 8, § 16: vites in tantum sublimes, ut vindemitor auctoratus rogum ac tumulum excipiat, expressly stipulates for (in case he should fall and break his neck), id. 14, 1, 3, § 10.
- II (With the notion of the verb predominating.) To take a thing to one's self (in a good or bad sense), to catch, capture, take, receive.
- A Lit.
- 1 In gen.: sanguinem paterā, Cic. Brut. 11, 43; cf. Col. 9, 15, 9: e longinquo sucum, Plin. 25, 7, 38, § 78: labentem excepit, Cic. Rab. Post. 16, 43: se in pedes, to take to one's feet, i. e. spring to the ground, Liv. 4, 19, 4: filiorum extremum spiritum ore, Cic. Verr. 2, 5, 45, § 118; cf.: tunicis fluentibus auras, Ov. A. A. 3, 301: omnium tela, Cic. Verr. 2, 2, 72, § 177; so, tela, Caes. B. G. 3, 5, 3: vulnera, Cic. Sest. 10, 23; cf.: vulnus ore, Quint. 6, 3, 75; and: plagae genus in se, Lucr. 2, 810: o terram illam beatam, quae hunc virum exceperit! Cic. Mil. 38, 105; cf.: hunc (Mithridatem) in timore et fuga Tigranes excepit, id. de Imp. Pomp. 9, 23: aliquem benigno vultu, Liv. 30, 14, 3; cf. also: hic te polenta excipiet, Sen. Ep. 21 med.: aliquem epulis, Tac. G. 21: multos ex fuga dispersos excipiunt, Caes. B. G. 6, 35, 6. alios vagos per hiberna milites excipiebant, Liv. 33, 29, 2: speculator, exceptus a juvenibus mulcatur, id. 40, 7, 4: cf.Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 5: servos in pabulatione, Caes. B. G. 7, 20, 9: incautum, Verg. A. 3, 332: (uri) mansuefieri ne parvuli quidem excepti possunt, Caes. B. G. 6, 28, 4: aprum latitantem, Hor. C. 3, 12, 10: caprum insidiis, Verg. E. 3, 18: fugientes feras, Phaedr. 1, 11, 6: aprum, feram venabulo, Quint. 4, 2, 17; Sen. Prov. 2 et saep.—
- b Of inanimate subjects: postero die patenti itinere Priaticus campus eos excepit, received them, Liv. 38, 41, 8: silva tum excepit ferum, Phaedr. 1, 12, 9; Quint. 2, 12, 2. —
- 2 In partic.
- a To come next to, to follow after, succeed a thing: linguam ad radices ejus haerens excipit stomachus, Cic. N. D. 2, 54, 135: quinque milia passuum proxima intercedere itineris campestris; inde excipere loca aspera et montuosa, Caes. B. C. 1, 66 fin.: alios alii deinceps, id. B. G. 5, 16 fin.—Poet.: porticus excipiebat Arcton, i. e. was turned to the north, looked towards the north, Hor. C. 2, 15, 16.—
- b In medic. lang.: aliquid aliqua re, to take something in something, i. e. mixed with something: quae (medicamenta) excipiuntur cerato ex rosa facto, Cels. 5, 18, 20; 5, 25, 5; 6; 12 et saep.—
- B Trop.
- 1 In gen., to take or catch up, to intercept: genus divinationis naturale, quod animus arripit aut excipit extrinsecus ex divinitate, Cic. Div. 2, 11, 26; cf.: posteaquam vidit, illum excepisse laudem ex eo, quod, i. e. obtained, id. Att. 1, 14, 3: subire coëgit et excipere pericula, to take upon one's self, to receive, support, sustain (the figure being taken from the reception of an enemy's blows or shots), Cic. Prov. Cons. 9, 23; cf.: Germani celeriter phalange facta impetus gladiorum exceperunt, Caes. B. G. 1, 52, 4; so, impetus, id. B. C. 1, 58, 1: vim frigorum hiememque, Cic. Rab. Post. 15, 42: labores magnos, id. Brut. 69, 243 et saep.: excipimus nova illa cum favore et sollicitudine, receive, Quint. 10, 1, 15: verba risu, id. 1, 2, 7: praecepta ad excipiendas hominum voluntates, for taking captive, Cic. de Or. 2, 8, 32: invidiam, to draw upon one's self, Nep. Dat. 5, 2.—
- b Of inanim. or abstr. subjects: quae (sublicae) cum omni opere conjunctae vim fluminis exciperent, Caes. B. G. 4, 17, 9; 3, 13, 1: quid reliquis accideret, qui quosque eventus exciperent, i. e. would befall, overtake them, Caes. B. C. 1, 21 fin.; Verg. A. 3, 318; Liv. 1, 53, 4.—
- 2 In partic.
- a To catch with the ear, esp. eagerly or secretly, to catch up, listen to, overhear: maledicto nihil facilius emittitur, nihil citius excipitur, Cic. Planc. 23, 57; id. Sest. 48, 102: assensu populi excepta vox consulis, Liv. 8, 6, 7: ad has excipiendas voces speculator missus, id. 40, 7, 4; 2, 4, 5; 4, 30, 3: laudem avidissimis auribus excipit, Plin. Ep. 4, 19, 3: notis quoque excipere velocissime solitum, i. e. to write down in shorthand, Suet. Tit. 3: rumores, Cic. Deiot. 9, 25; cf. voces, Liv. 40, 7, 4: sermonem eorum, id. 2, 4, 5: furtivas notas, Ov. Am. 1, 4, 18.—
- b To follow after, to succeed a thing in time or the order of succession (cf. above, A. 2. a.): tristem hiemem pestilens aestas excepit, Liv. 5, 13, 4: Herculis vitam et virtutem immortalitas excepisse dicitur, Cic. Sest. 68, 143: violis succedit rosa: rosam cyanus excipit, cyanum amarantus, Plin. 21, 11, 39, § 68: excipit Pompilium Numam Tullus Hostilius, Flor. 1, 3, 1: hunc (locutum) Labienus excepit, Caes. B. C. 3, 87, 1.—Absol.: turbulentior inde annus excepit, succeeded, followed, Liv. 2, 61, 1; Caes. B. G. 7, 88, 2: re cognita tantus luctus excepit, ut, etc., id. B. C. 2, 7, 3.—Hence,
- β Transf.: aliquid, to continue, prolong a thing: memoriam illius viri excipient omnes anni consequentes, Cic. de Sen. 6, 19; Liv. 38, 22, 3: vices alicujus, Just. 11, 5.— Poet. with inf., Sil. 13, 687.
II) aufnehmen, auffangen, A) Lebl.: 1) mit einem Gefäße usw. auffangen, sanguinem paterā, Cic.: spiritum alcis ore suo, Cic.: sanguinem ore, Sen.: tela clipeo, Curt. – 2) mit einem Gegenstande stützen, unterstützen, corpus clipeo, Curt.: deficiens caput clipeo paulisper, auf den Sch. lehnen, Curt. – 3) mit dem Gehör auffangen, wegschnappen, wegkriegen, abhorchen, belauschen, auf etw. lauschen, Cic. u.a. (s. Drak. Liv. 40, 7, 4). – 4) mit dem Leibe aufnehmen = bekommen, a) eig.: vulnera, Cic., plagam in se, Lucr.: tela, Cic.: impetum (hostium), aushalten, Caes. – b) übtr., α) auf od. über sich nehmen, übernehmen, labores magnos, Cic.: pericula, impetum, Cic.: invidiam, Nep.: laudem ex alqa re, Cic.: has partes, Nep.: magnae quaestionis pondus (Last), Tac. dial.: rem publicam (ihre Verteidigung), Liv.: cognitionem (die Untersuchung), Tac. – β) auf sich nehmen, ertragen, erleiden, graves ictus pro pudicis coniugibus, Hor.: iugum, Curt.: omnem iram hostium suis capitibus, Liv.: omnem diu collectam vim improborum, Cic. – 5) mit der Feder, nachschreiben, dictante aliquo versus, Suet.: orationem, Suet.: verba nostra, Augustin.: absol., notis velocissime excipere solitum esse, Suet.
B) leb. Wesen: 1) einen Sinkenden od. Fallenwollenden auffangen, moribundum, Liv.: se pedibus od. od. in pedes, auf die Füße zu stehen kommen, Curt. u. Liv.: se poplitibus, sich auf die Knie niederlassen, Curt. (u. so corpus poplitibus exceptum, auf die Knie gesunken, Curt.): exc. se in genua, sich auf den Knien erhalten, -fortschleppen, Sen. – 2) feindlich auffangen, wegfangen, gefangen nehmen, a) eig.: servos in pabulatione, Caes.: bestias, Caes.: aprum latitantem, Hor.: caprum insidiis, Verg. – b) übtr., gleichs. erhaschen, voluntates (Zuneigung) hominum, Cic. de or. 2, 32.
III) empfangen, aufnehmen, A) eig., leb. Wesen: 1) mit Beifallsbezeigungen aller Art, aufnehmen, excipi ab omnibus clamore, Cic.: exc. alqm festis vocibus, Tac.: exc. plausu pavidos, Verg. – 2) bei sich aufnehmen, a) v. Pers. = beherbergen, bewirten, alqm, Komik., Cic. u.a.: alqm hospitio, Ov., hospitaliter, Curt. – b) v. Örtl. usw., ut eam patriam dicimus, ubi nati, et illam, ubi excepti sumus, Cic.: excepere alios tecta barbarorum, alios castra, Curt.: sed lupanar excepit (virginem), Sen. rhet.: silva tum excepit ferum, Phaedr.: Cassius exceptus scaphā refugit, Caes. – v. Orten, an denen man vorübersegelt, huc egressos aequor Atlanticum excipit, Mela: quod (promunturium) praetervectos sinus excipit, Mela. – 3) mit einem Geschosse gleichs. feindl. empfangen = angreifen, auffangen, a) übh.: Orestes excipit incautum, Verg.: feram irruentem venabulo, Sen. – b) prägn., treffen, erlegen, aves, Curt.: alqm in latus, verwunden, Verg.
B) übtr.: 1) mit den Sinnen aufnehmen und zwar: a) mit dem Gehör = vernehmen, hören, motus futuros, Verg.: laudes alcis avidissimis auribus, Plin. ep. – b) in das Urteil aufnehmen, = in einem bestimmten Sinne auffassen, nehmen, auslegen, sententiam suam... gravius, atque ipse sensisset, exceptam, Suet.: exc. alqd comiter, Tac.: assensu populi excepta vox, Liv. – 2) v. Zuständen, jmd. erwarten, jmds. warten, jmd. unmittelbar treffen, jmd. in Anspruch (in Beschlag) nehmen, quis te casus excipit? Verg.: qui quosque eventus exciperent, Caes.: excipit eum deinde lentius spe bellum, Liv.: maestum regem alius haud levis dolor excipit, Curt.: excepere eum voluptates, Curt. – 3) v. der Zeit, jmd. aufnehmen, cum autem virgunculam rudem et edentulam septimus aetatis annus exceperat, als aber das usw. Mädchen in das siebente Lebensjahr getreten war, Hieron. epist. 128, 3. – 4) im Raume unmittelbar folgen, sich unmittelbar an etw. anschließen, unmittelbar an etw. stoßen, anstoßen, ultima excipiat quod tortilis inguina piscis, Ov.: inde apodyterium balinei laxum et hilare excipit cella frigidaria, Plin. ep. – absol., Cyclades excipiunt, Ov.: inde excipere loca aspera et montuosa, Caes.: regio aquarum inops excipit, Curt. – 5) der Reihe od. Zeit nach, einer Sache od. jmdm. unmittelbar folgen, a) eig.: orationem Tullii exceperunt preces multitudinis, Liv.: Herculis vitam immortalitas excepit, Cic.: aestas hiemem excepit, Liv.: absol., excipit autumnus, Ov.: turbulentior inde annus excepit, Liv.: im Reden, hunc Labienus excepit, nach diesem redete Labienus, Caes.: tum sic excepit regia Iuno, Verg. – b) etwas fortsetzen, gentem, fortpflanzen, Verg.: proelium dubium, Liv.: memoriam viri, Cic.: m. folg. Infin., Sil. 13, 687. – 6) (poet.) nach einer Himmelsgegend hingerichtet sein, porticus excipit Arcton, liegt nach Mitternacht zu, Hor. carm. 2, 15, 16. – 7) excipere rem alqā re, etwas mit etwas vermischen, von Arzneimitteln, crocum albo ovi, Cels.: excipi, vermischt werden, zu od. auf etwas getan werden, exc. aquā pluviatili, vino, Cels.
I prendre de, tirer de : ¶ 1 retirer de : aliquem e mari Cic. Rep. 4, 8, retirer qqn de la mer || [fig.] soustraire à : sapiens injuriæ excipitur Sen. Const. 9, 4, le sage échappe à lʼinjure ; nihil libidini exceptum Tac. Agr. 15, rien nʼest soustrait à leur caprice ¶ 2 excepter : aliquem, aliquid, faire une exception pour qqn, pour qqch. : Cic. Cat. 4, 15 ; Ac. 2, 73 ; [avec ne subj.] Cic. Agr. 2, 21 ; 2, 24, exclure de ; non excipi quominus Cic. Agr. 2, 24, nʼêtre pas empêché par exclusion de || excepto quod Hor. Ep. 1, 10, 50 ; Quint. 8, 3, 38, hormis que, sauf que ¶ 3 [en part.] excepter = stipuler expressément, disposer par une clause spéciale : non exceperas ut... Cic. Domo 106, tu nʼavais pas mis cette clause de réserve que... ; lex excipit ut... Cic. Q. 1, 1, 26, la loi stipule expressément que... ; in fœderibus exceptum est, ne Cic. Balbo 32, dans les traités est stipulée la défense que, cf. Off. 1, 121 ; Verr. 2, 5, 50 ; fœdere non exceptum est quominus Cic. Balbo 47, le traité ne stipule pas quʼil est interdit de... ; (leges) quibus exceptum est, de quibus causis... non liceat Cic. Clu. 120, (les lois) qui stipulent les raisons pour lesquelles on ne peut... || [dans une vente dʼesclave] stipuler, mentionner spécialement les défauts : Hor. S. 2, 3, 285 || [droit] faire une réserve, une opposition, exciper de : aliquid, de aliqua re opposer qqch., exciper de qqch. : Dig.
II recevoir, recueillir : ¶ 1 sanguinem patera Cic. Br. 43, recueillir du sang dans une coupe ; extremum spiritum alicujus ore suo Cic. Verr. 2, 5, 118, recueillir de ses lèvres le dernier soupir de qqn ¶ 2 [par lʼouïe] : Cic. Planc. 57 ; Sest. 102 ; Dej. 25 || [avec la plume] : Suet. Tit. 3 ¶ 3 recevoir sur sa personne : plagas Cic. Tusc. 2, 46 ; vulnera Cic. Sest. 23, recevoir des coups, des blessures ; tela Cic. Verr. 2, 2, 177, des traits || impetus gladiorum Cæs. G. 1, 52, 4, soutenir le choc des épées ; impetus Cæs. C. 1, 58, 1, soutenir les assauts, cf. Liv. 30, 35, 8, etc.; vim frigorum Cic. Rab. Post. 42, soutenir la rigueur du froid || [fig.] : labores magnos Cic. Br. 243, soutenir de durs travaux [comme avocat] ; laudem ex aliqua re Cic. Att. 1, 14, 3, recueillir des louanges dʼune chose ; invidiam Nep. Dat. 5, 2, porter le poids de lʼenvie, sʼattirer lʼenvie ¶ 4 recevoir, appuyer : labentem Cic. Rab. Post. 43, recevoir qqn qui tombe ; in genua se excipere Sen. Ep. 66, 50, se relever sur ses genoux ; in pedes Liv. 4, 19, 4, se redresser sur ses pieds ¶ 5 prendre, surprendre : servos in pabulatione Cæs. G. 7, 20, 9, surprendre des esclaves pendant quʼils sont au fourrage, cf. G. 6, 35, 6 ; Virg. B. 3, 18 ; En. 3, 332 ; Hor. O. 3, 12, 10 ; Liv. 33, 29, 2 ; 40, 7, 4 ; Quint. 4, 2, 17 || [fig.] : voluntates hominum Cic. de Or. 2, 32, surprendre, saisir les sympathies ¶ 6 recevoir, accueillir : aliquem clamore Cic. Verr. 2, 5, 94, accueillir qqn par des cris ; benigno voltu Liv. 30, 14, 3, avec bienveillance || prendre en tel ou tel sens, interpréter de telle ou telle façon : Sen. Ep. 12, 7 ; 82, 2 ; Suet. Cæs. 14 ; Tib. 11 || recevoir chez soi, héberger : Cic. Pomp. 23 ; epulis Tac. G. 21, recevoir à table, traiter qqn ; o terram illam beatam, quæ hunc virum exceperit ! Cic. Mil. 105, heureuse la terre qui aura donné lʼhospitalité à un tel homme ! || [fig.] : qui quosque eventus exciperent Cæs. C. 1, 21, 6, [ils se demandaient] quels événements accueilleraient chacun dʼeux, cf. Virg. En. 3, 318 ; Liv. 1, 53, 4 ; 21, 48, 8 ¶ 7 venir immédiatement après : Herculis vitam immortalitas excepit Cic. Sest. 143, lʼimmortalité couronna la vie dʼHercule ; hiemem pestilens æstas excepit Liv. 5, 13, 4, à lʼhiver succéda un été pestilentiel ; linguam excipit stomachus Cic. Nat. 2, 135, à la base de la langue se rattache lʼœsophage ; [abst ] inde excipere loca aspera Cæs. C. 1, 66, 4, [ils rapportent] quʼà partir de là viennent immédiatement des terrains accidentés || hunc Labienus excepit Cæs. C. 3, 87, 1, après lui Labiénus prit la parole || [abst ] suivre immédiatement : Cæs. G. 7, 88, 2 ; Liv. 2, 61, 1 ¶ 8 recueillir, continuer, prolonger : memoriam illius viri excipient omnes anni consequentes Cic. CM 19, toutes les années qui se succéderont garderont le souvenir de ce grand homme ¶ 9 [poét.] être tourné vers : porticus excipit Arcton Hor. O. 2, 15, 16, le portique reçoit lʼOurse, est exposé au nord ¶ 10 rem re Cels. Med. 5, 18, 20, etc., mêler une chose à une autre, faire dʼune chose lʼexcipient dʼune autre chose.
- 1. uitsluiten, uitzonderen, een uitzondering maken (voor: acc.); ➤ amicos ~; excepi de antiquis neminem; nihil ~; excepto quod behalve dat; excepto Cicerone, exceptā virtute met uitzondering van;
- 2. als voorwaarde stellen, bedingen, bepalen; ➤ rogum ac tumulum ~ begrafeniskosten bedingen;
- 3. bevrijden van [alqm servitute];
- 4. opvangen [labentem; regis corpus; se pedibus of in pedes op zijn voeten terechtkomen];
- 5. uitnemen, uittrekken [natantes e mari; vidulum e mari; telum e vulnere];
- 6. vangen, gevangennemen [fugientes; uros; bestias; litteras onderscheppen];
- 7. opvangen, afweren, weerstaan [vim fluminis breken; impetum hostium de aanval weerstaan; aprum];
- 8. (poët.; postklass.) treffen [aves in hun vlucht neerschieten; alqm in latus verwonden];
- 9. (postklass.) overvallen, aanvallen [bello];
- 10. opvangen, horen, afluisteren [rumores; voces; clamorem]; ➤ laudem avidissimis auribus excipit;
- 11. op zich nemen, zich belasten met; uithouden, verdragen, doorstaan [dolores; vim frigorum; labores magnos; rem publicam de verdediging v.d. staat; has partes deze rol; invidiam zich op de hals halen]; ➤ equus regem excipiebat liet op zijn rug zitten;
- 12. ontvangen, opnemen [alqm manu met een handdruk; ex fuga; fugientes; alqm epulis, hospitaliter];
- 13. (postklass.) ontvangen, opvatten, uitleggen; ➤ vox assensu populi excepta;
- 14. (poët.; postklass.) iem. in beslag nemen, iems. aandacht opeisen; ➤ dolor alqm excipit; quis te casus excipit?;
- 15. te wachten staan (m. acc.); ➤ bellum grave, labor eum excipit;
- 16. voortzetten, vervolgen [pugnam; gentem voortplanten; memoriam illius viri; vices alcis];
- 17. zich aansluiten (bij), volgen (op) (m. acc.; ook abs.); ➤ tristem hiemem pestilens aestas excepit; turbulentior annus excepit;
- 18. opvolgen, aflossen [alios];
- 19. antwoorden, reageren, tegenwerpen (m. acc.; ook abs.); ➤ hunc locutum excepit Labienus.
接受。逢。未備者。寫人言。留人。去之。騙。偷。偷聽。除。格外。待人。 — eum injuriis 彼至卽辱之。— impetum 應敵。— dolores pro patria 爲 本鄉耐勞。— se pedibus vel in pedes 站立。— se in genua 跪。— invidiam aulicorum 遭朝人之妒。Hunc excepit alius 此繼彼。Nox diem excipit 遂天暮。
Suggest a Translation
See an image
- ex + capio.
- II. To take out, withdraw: alqm e mari: clipeum sorti, V.—Fig., to rescue, release, exempt: servitute exceptus, L.: nihil libidini exceptum, Ta.— To except, make an exception, stipulate, reserve: hosce homines: mentem, cum venderet (servom), H.: de antiquis neminem: cum nominatim lex exciperet, ut liceret, etc.: lex cognatos excipit, ne eis ea potestas mandetur: foedere esse exceptum, quo minus praemia tribuerentur: omnium, exceptis vobis duobus, eloquentissimi: Excepto, quod non simul esses, cetera laetus, H.—
- IIII. To take up, catch, receive, capture, take: sanguinem paterā: se in pedes, i. e. spring to the ground, L.: filiorum postremum spiritum ore: tela missa, i. e. ward off(with shields), Cs.: (terra) virum exceperit: ambo benigno voltu, L.: reduces, welcome, V.: aliquem epulis, Ta.: equitem conlatis signis, meet, V.: succiso poplite Gygen, wound, V.: speculator exceptus a iuvenibus mulcatur, L.: servos in pabulatione, Cs.: incautum, V.: aprum latitantem, H.: aves, Cu.: exceptus tergo (equi), seated, V.: Sucronem in latus, takes, i. e. stabs, V.—Of places: Priaticus campus eos excepit, they reached, L.— To come next to, follow, succeed: linguam excipit stomachus: alios alii deinceps, Cs.: porticus excipiebat Arcton, looked out towards, H.—Fig., to take up, catch, intercept, obtain, be exposed to, receive, incur, meet: genus divinationis, quod animus excipit ex divinitate: impetūs gladiorum, Cs.: vim frigorum: fatum, Ta.: praecepta ad excipiendas hominum voluntates, for taking captive: invidiam, N.—To receive, welcome: excipi clamore: alqm festis vocibus, Ta.: plausu pavidos, V.—Of events, to befall, overtake, meet: qui quosque eventūs exciperent, Cs.: quis te casus Excipit, V.: excipit eum lentius spe bellum, L.—To catch up, take up eagerly, listen to, overhear: maledicto nihil citius excipitur: sermonem eorum ex servis, L.: rumores: hunc (clamorem), Cs.: alqd comiter, Ta.: adsensu populi excepta vox, L.—To follow, succeed: tristem hiemem pestilens aestas excepit, L.: Herculis vitam immortalitas excepisse dicitur: hunc (locutum) Labienus excepit, Cs.: Iuppiter excepit, replied, O.—To succeed to, renew, take up: memoriam illius viri excipient anni consequentes: ut integri pugnam excipient, L.: gentem, V.
-
…non daretur. Relictis pilis comminus gladiis pugnatum est. At Germani celeriter ex consuetudine sua phalange facta impetus gladiorum exceperunt. Reperti sunt complures nostri qui in phalanga insilirent et scuta manibus revellerent et desuper vulnerarent. Cum hostium acies…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Arge, iaces, quodque in tot lumina lumen habebas, exstinctum est, centumque oculos nox occupat una. Excipit hos volucrisque suae Saturnia pennis collocat et gemmis caudam stellantibus inplet. Protinus exarsit nec tempora distulit irae horriferamque oculis…
Ovid, Metamorphoses
-
…Sed tum, forte cava dum personat aequora concha, demens, et cantu vocat in certamina divos, aemulus exceptum Triton, si credere dignum est, inter saxa virum spumosa inmerserat unda. Ergo omnes magno circum clamore fremebant…
Vergil, Aeneid
-
…, non ulla verebor regna vel Alcinoi munera despicere. Saepe ego multa tuae levitatis dura timebam, hac tamen excepta, Cynthia, perfidia. aspice me quanto rapiat fortuna periclo tu tamen in nostro lenta timore venis ; et…
Propertius, Elegies
-
…gratum. legationem probari meam gaudeo. quod promittis di faxint quid enim mihi meis iucundius sed istam quam tu excipis metuo. Brutum cum convenero, perscribam omnia. de Planco et Decimo sane velim. Sextum scutum abicere nolebam…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…delphinus, ut Arionem Methymnaeum, vel equi Pelopis illi Neptunii, qui per undas currus suspensos rapuisse dicuntur, excipient te et quo velis perferent, omnem omittat timorem, sic urguentibus asperis et odiosis doloribus, si tanti sint…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, quoniam quidem classis dissipata est adventus nostri timore, milites ducesque effugerunt onerariae omnes ad unam a nobis sunt exceptae. certe quod maxime timui videor esse consecutus, ut non possit Dolabella in Italiam pervenire nec suis sociis firmatis…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, atque etiam uno tempore accidit, ut difficilioribus usi tempestatibus ex pellibus, quibus erant tectae naves, nocturnum excipere rorem cogerentur. quas tamen difficultates patienter atque aequo animo ferebant, neque sibi nudanda litora et relinquendos portus existimabant…
Julius Caesar, Civil War
-
…me scriberet ut in Italiam quam primum venirem ; eius me litteris venisse. tum ille edixit ita ut me exciperet et Laelium nominatim. quod sane nollem ; poterat enim sine nomine res ipsa excipi. o multas et gravis…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Ian. itaque v primis diebus, quibus haberi senatus potuit, qua ex die consulatum iniit Lentulus, biduo excepto comitiali et de imperio Caesaris et de amplissimis viris, tribunis plebis, gravissime acerbissimeque decernitur. profugiunt statim ex…
Julius Caesar, Civil War