Logeion | excipium

excipium [cf. CL excipuum] , frithed field, intake. a frithed felde, ~ium CathA.

excĭpĭum, ĭī, n. , épieu [pour la chasse] : Isid. Orig. 18, 7.

. Isidorus lib. 18. cap. 7 : Venabula dicta sunt quasi venatui habilia. Excipia, quia venientem excipiunt, quasi Excipiabula, excipiunt enim apros, etc. Respexit illud Martialis in Apophoretis Epigram. 30 : Excipient apros, expectabuntque leones, Intrabunt ursos, sit modo firma manus. Ubi Excipere artis venatoriæ est vocabulum. Gratius in Cynegetico : Ille etiam valido primus venabula dente Induit, et proni moderatus vulneris iram, Omne moris Excepit onus. At auctor Gloss. Arabico-Lat. et idem Isidorus in Glossis ut et Gloss. Sangerm. n. 501. videntur legere Excipulum, aiuntque venabulum ita appellasse veteres. Gloss. Lat. Sangerman. MS. : Excipulum, Espie à bouter contre le port Sanglier. Excipulum quoque habet Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684 : Excipulum, espiet à férir sangler.

Menu

Word wheel

excipium

Saved

Recent