excitator
excĭtātor, ōris, m. [excito],
- one who rouses or animates (post-class.): mentium, Prud. Cath. 1, 3.
excitātor, ōris, m. (excito), I) der Erwecker, übtr., Ermunterer, mentium, Prud. cath. 1, 3. – II) der Anfacher, exc. cinerum, Iulian. bei Augustin. c. sec. resp. Iul. 1, 50. – übtr., belli, Heges. 2, 10, 4.
nos excitator [gl.: ] mentium / jam Christus ad vitam vocatarærend, awreccend
Dunstanus ‥ artium liberalium ‥ ~or mirificus
licet ‥ seditionis ~or ‥ esset ‥ dignus ‥ suspendio
obiit S. de L. archidiaconus Cantuariensis, multimode ~or perturbationis
excĭtātŏr, ōris, m. (excito), celui qui réveille, qui excite : Prud. Cath. 1, 3 ; Heges. 2, 10, 4.