excitus
excī̆tus, a, um, Part., from excio.
excītus, ūs, false reading in Ap. Met. 6, 27, 16, for exitu.
excītus, Abl. ū, m. (excio), das Herausrufen, Entbieten, vocis excitu procurrens, Apul. met. 6, 27.
1 excĭtus, a, um, part. de excieo.
2 excītus, a, um, part. de excio.
3 excītŭs, abl. ū, m. , action dʼappeler, appel : Apul. M. 6, 27.
excitus and excītus
- P. of excieo and excio.