exhortator
exhortātor, ōris, m. [exhortor],
- an exhorter, encourager (post-class.): omnium tolerantiarum, Tert. de Fuga in Persec. fin.
exhortātor, ōris, m. (exhortor), der Ermunterer, Augustin. serm. 105, 12 u. 132, 2.
tanti malificii ~ores
exhortātŏr, ōris, m. , celui qui exhorte : Aug. Serm. 105, 12.