exornare

exornare [CL] 1 to arrange. Deus ‥ ~avit atque adornavit xij menses in binis equinoctiis Byrht. Man. 8. 2 to adorn, decorate (place, partly fig.). b to enhance, glorify, honour (abstr. obj.). quid ~abit civitatem? Gildas EB 54; ~atus, valde ornatus GlC E 380; extruit ecclesias donisque exornat opimis Alcuin SS Ebor 275; Garl. Tri. Eccl. 109 (v. defoedare); mergit in teneris ferrum visceribus, / Judeam martirum exornans floribus Walt. Wimb. Carm. 243.  b tu ‘simplicitate cordis’ [Act. ii 46] interius animam tuam ~a Alch. Ep. 299; c793 justitia omnes tuos ~et actus Alcuin Ep. 30; de nobilitate et de morum tuorum, quae generis nobilitatem ~at, honestate Anselm (Ep. 133) III 275; delicias dat fastiditior usus / exornatque suum novitas operosa periclum J. Exon. BT I 86; prudentia rationem ~at Alb. Lond. DG 9. 1. 3 to strip of ornament. to disaray[v. l. disray or disgise], ~are CathA.