exordium
exordium, the warp of a web, beginning, introduction (of speech)
Frieze-Dennison Vergil
- Prop., the beginning, the warp of a web (rare): non possum togam praetextam sperare, cum exordium pullum videam, Quint. 5, 10, 71.—
- II Transf., in gen., a beginning, commencement (the usual meaning; syn.: initium, principium, primordium): neve inde navis inchoandae exordium Coepisset, quae, etc., Enn. ap. Auct. Her. 2, 22, 34 (Trag. v. 282 ed. Vahl.): hujus quoque exordium mali, quoniam principium boni diximus, explicemus, Cic. Inv. 1, 3, 3; cf.: institutae rei publicae clarum ac tam omnibus notum, id. Rep. 2, 2: a qua totius vitae ducat exordium, id. Fin. 5, 7, 18; cf.: a quibus temporibus scribendi capiat exordium, id. Leg. 1, 3, 8: paene ab exordio Urbis, Suet. Vesp. 8; id. Tib. 42: tertius (annus) a prima vigilia sumens exordium, Amm.26, 1, 9.—In plur.: rerum, Lucr. 2, 333; 3, 31; 4, 114; cf. Verg. E. 6, 33: priva animaï, Lucr. 3, 380: solis lunaeque, id. 5, 471: rationis, id. 1, 149: primae pugnae, Verg. A. 7, 40 et saep.—
- B In partic., of speech: saepe animadverti, summos oratores in dicendi exordio permoveri, Cic. de Or. 1, 27, 122: ergo ita nascetur exordium, id. Tusc. 1, 4 fin.—As part of a speech or writing, the introduction, exordium, proëm, preface (syn.: prooemium, praefatio, prologus): exordium est principium orationis, per quod animus auditoris aut judicis constituitur vel apparatur ad audiendum, Auct. Her. 1, 3, 4; cf. Quint. 4, 1, 1 sq.: tum denique id, quod primum est dicendum, postremum soleo cogitare, quo utar exordio, Cic. de Or. 2, 77 fin.: proximus liber a prima parte, id est exordio incipiet, Quint. 3, 11, 28; 1, 12, 19: in exordio pro Milone, id. 9, 4, 133; 9, 4, 74 et saep.— In plur., Quint. 11, 3, 161: quae prima exordia sumat? Verg. A. 4, 284.—
- 2 Transf., a writing, treatise, in gen., Col. 5, 11, 13; 7, 5, 1; 7, 12, 1 al.
incipiunt veris exordia tempore prisco
~ia, i. principiafrymþu
sumamus hoc ~ium. primo omnium veneremur Deum
a planta usque ad unguis ~ium, quod inferius patere debuerat, superius prominebat
de vocabulis ad ‥ membra humani corporis spectantibus: ‥ hoc ~ium,a begynnyng
propria voluntas hominis totius est ~ium mali
querit qualiter bestia intraverit, que causa fuerit, quod ~ium ejus, quisve sit aditus
~ium repercussionis
signum a Nazareis ‥ sumpsit ~ium
incipit compotus ‥ incipit, id est ‥ ~ium accipit
quis intelligit ‥ quo modo ad esse veniret, ‥ unde ~ium subsistendi haberet?
ex hoc patet unde habuit [sacramentum ] ~ium
causa est sexta circumstancia ‥ per quem res sumpsit ~ium [ME: ]hwer þurch hit bigon
parva mihi primo constant exordia vitae
Anna ‥ profetissa ‥ in divinae nativitatis ~io ‥ clarescit
in ipso ~io nascentis ibi ecclesiae
eadem plenius expedienda ab ~io [monasterii ]
earn etiam inter ~ia condite Carthaginis Enee nuptam
Proba ‥ in ~io Vergiliocentonis ‥ regulam ‥ deprompsit
a dictis dicenda alio ~io distinguamus
in ~io hujus opusculi
cujus doctrine ministerio illius primevi ~ii et prohemii preloquimina potuimus exhaurire
“quid est ~ium? ” “oratio animum auditoris idonee comparans ad reliquam dictionem”
et habet [oratio rhetorica ] sex partes, sc. proemium sive ~ium ‥
partes epistole ‥ sunt sex ‥ sc. salutacio, ~ium ‥. ~ium, id est proverbium
- 1. aanvang, begin [vitae; huius mali; pugnae]; ➤ -um (-a) capere, sumere;
- 2. (retor. t.t.) inleiding (v.e. redevoering of verhandeling) [dicendi; fabulae]; ➤ ergo ita nascetur ~.
起初。破題。A quo totius vitae ducat exordium 人之平生從此肇端。Exordia rerum 萬物元行。
Suggest a Translation
See an image
- ex + ordo.—Orig., the warp of a web; hence, a beginning, commencement, origin: mali: a Bruto capiamus exordium: primae pugnae, V.: dicendi.—An introduction, exordium, proem, preface: quo utar exordio: quae prima exordia sumat?V.
-
…tenebrasque necessest non radii solis neque lucida tela diei discutiant, sed naturae species ratioque. Principium cuius hinc nobis exordia sumet, nullam rem e nihilo gigni divinitus umquam. quippe ita formido mortalis continet omnis, quod multa in…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…ut actum disputatumque est. Est igitur ambulantibus ad hunc modum sermo ille nobis institutus et a tali quodam ductus exordio Dici non potest, quam sim hesterna disputatione tua delectatus vel potius adiutus. etsi enim mihi sum conscius numquam…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…adductum, sed nefariis iniuriis, cotidianis insidiis, proposito ante oculos vitae periculo nomen Oppianici detulisse, paulo longius exordium rei demonstrandae petam ; quod quaeso, iudices, ne moleste patiamini ; principiis enim cognitis multo facilius extrema intellegetis…
Cicero, pro Cluentio
-
…iactare leniter, ut et venustati vel maxime serviant et reliquis viribus suis consulant. Nec est dubium, quin exordium dicendi vehemens et pugnax non saepe esse debeat ; sed si in ipso illo gladiatorio vitae certamine, quo ferro…
Cicero, de Oratore
-
…prudentia, quam artem vitae esse diximus, in earum trium rerum aliqua versetur, a qua totius vitae ducat exordium. ex eo autem, quod statuerit esse, quo primum natura moveatur, existet recti etiam ratio atque honesti…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…. Hisce omnibus rebus consideratis tum denique id, quod primum est dicendum, postremum soleo cogitare, quo utar exordio. Nam si quando id primum invenire volui, nullum mihi occurrit nisi aut exile aut nugatorium aut vulgare aut…
Cicero, de Oratore
-
…esse possit, haec antiquorum valeat necesse est. ergo instituto veterum, quo etiam Stoici utuntur, hinc capiamus exordium. Omne animal se ipsum diligit ac, simul et ortum est, id agit, se ut conservet ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…Crasse, et te et ceteros summos oratores, quamquam tibi par mea sententia nemo umquam fuit, in dicendi exordio permoveri ; cuius quidem rei cum causam quaererem, quidnam esset cur, ut in quoque oratore plurimum esset ,…
Cicero, de Oratore
-
…commodius disputationes nostrae explicentur, sic eas exponam, quasi agatur res, non quasi narretur. ergo ita nascetur exordium Malum mihi videtur esse mors. Isne, qui mortui sunt, an is, quibus moriendum est Utrisque .…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…servari solet, eundem tenebo in viris fortibus honorandis. A Bruto igitur, consule designato, more maiorum capiamus exordium. cuius ut superiora omittam, quae sunt maxima illa quidem sed adhuc hominum magis iudiciis quam publice laudata ,…
Cicero, Philippicae