exorcizo
exorcīzo, āvi, 1, v. a., = ἐξορκίζω,
- to drive away evil spirits by adjuration, to exorcise (post-class.), Dig. 50, 13, 1, § 3; Aug. Civ. D. 10, 22.
exorcizo, āvī, āre (ἐξορκίζω), die bösen Geister beschwören, Ulp. dig. 50, 13, 1. § 3. Augustin. de civ. dei10, 22, 1. – ➳ Nbf. exorcidio, Cypr. sent. episc. 1.
See: exorcizare
exorcizō, āre, tr. (ἐξορκίζω), exorciser, chasser les démons : Ulp. Dig. 50, 13, 1.
- 1. (Laatl.) boze geesten bezweren;
- 2. (Mel.) boze geesten uitdrijven.