exordior
exordior, to begin a web, lay the warp, prepare to weave
- I Lit.: funem longum pedes LXXII., Cato R. R. 135, 4; cf. trop.: neque exordiri primum, unde occipias, habes, Neque detexundam ad telam certos terminos, Plaut. Ps. 1, 4, 7 (400); and: pertexe modo, Antoni, quod exorsus es, Cic. de Or. 2, 33, 145.—
- II Transf., in gen., to begin, commence, esp. a speech; constr. with the acc., an inf., with ab or absol.
- α With acc. (so perh. not in Cic.): consilia, Plaut. As. 1, 1, 102 (117): argutias adversus aliquem, id. Bacch. 1, 2, 19 (127): facinus, id. ib. 4, 4, 71 (710): hanc rem facete et callide, id. Pers. 4, 1, 7 (455): bellum ab causa tam nefanda, Liv. 4, 17, 6: classicum ingenti spiritu, Suet. Caes. 32: tragoediam magno impetu, id. Aug. 85: causam, Quint. 4, 1, 2: preces, Ov. M. 10, 483: parricidia et caedes a Claudio, Suet. Ner. 33 et saep.—
- β With inf. (Ciceronian): imitabor ergo Aratum, qui magnis de rebus dicere exordiens, a Jove incipiendum putat, Cic. Rep. 1, 36: tunc dicere exorsus est, id. Fin. 1, 8 fin.; cf. id. Div. 2, 49, 101; and Nep. Pelop. 1 fin. —
- γ With ab (class.): aut ab adversarii dicto exordiemur, aut, etc., Auct. Her. 1, 6, 10: ab ipsa re, Cic. de Or. 2, 79, 320: a veritate, a dignitate, id. ib. 2, 8, 31.—
- δ Absol. (class.): ancilla hoc pacto exordiri coepit, Plaut. Cas. 3, 5, 31 (651): jubent exordiri ita, ut eum, qui audiat, benevolum nobis faciamus, etc., Cic. de Or. 2, 19, 80; so, ita, quasi, etc., Quint. prooem. § 4: in hunc modum, Tac. A. 3, 50: his verbis, id. ib. 6, 6: clamore, Cic. Cael. 15, 38.☞ exorsus, a, um, in pass. signif., begun, commenced: exorsa tela, Plaut. Bacch. 2, 3, 116 (350); Visell. ap. Prisc. p. 793 P.; cf.: reperiunt ea, quibus ante exorsa et potius detexta prope retexantur, Cic. de Or. 2, 38, 158.—In the plur. subst.: exorsa, ōrum, n., a beginning, commencement: per ambages et longa exorsa aliquem tenere, a long preamble, Verg. G. 2, 45: sua cuique exorsa laborem Fortunamque ferent, beginning, undertaking, id. A. 10, 111 (opp. exitus), Amm.14, 11, 26.
➳ part. exorsus pris au sens pass. : Cic. de Or. 2, 158, commencé || exordior passif dʼaprès Prisc. Gramm. 8, 15, mais sans ex.
- 1. (een weefsel) opzetten, beginnen; ➤ pertexe (weef af, maak af) quod exorsus es;
- 2. aanvangen, beginnen [facinus; orationem; narrare; dicere; bellum a causa nefanda]; — subst. exōrsa, ōrum n (Verg.) onderneming; inleidingen.
牽線。經布。始。Et ibi consilia exordiar 吾將於此以肇吾謀。Tum dicere exorsus est 于是發端。
Suggest a Translation
See an image
- to begin a web, lay the warp, prepare to weave: pertexe modo, Antoni, quod exorsus es: ante exorsa, the web they had begun. — Meton., to begin, commence, make a beginning: iubent exordiri ita, ut, etc.: preces, O.: Unde exordior narrare, T.: tum dicere exorsus est: de quo scribere exorsi sumus, N.: ab ipsā re: bellum ab causā tam nefandā, L.
-
…veniat eo, quo sine duce ipsi pervenimus, quoniam meliora docere non possumus. Atque ut a familiari nostro exordiar, hunc ego, Catule, Sulpicium primum in causa parvula adule scentulum audivi voce et forma et motu corporis…
Cicero, de Oratore
-
…quam ostendis. sed uti oratione perpetua malo quam interrogare aut interrogari. Ut placet, inquam. Tum dicere exorsus est. Primum igitur, inquit, sic agam, ut ipsi auctori huius disciplinae placet constituam, quid et…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…opera tum animo sum multo magis, tamen quoniam ex epistula quam ad te miseram cognovit Caesar me aliquid esse exorsum, revertar ad institutum idque perficiam his supplicationum otiosis diebus, quibus Messalam iam nostrum reliquosque molestia levatos vehementer gaudeo…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…ut actum disputatumque est. Est igitur ambulantibus ad hunc modum sermo ille nobis institutus et a tali quodam ductus exordio Dici non potest, quam sim hesterna disputatione tua delectatus vel potius adiutus. etsi enim mihi sum conscius numquam…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…videre satisne ea commode dici possint Latine Quae cum essent dicta, in conspectu consedimus omnes. Tum Varro ita exorsus est Socrates mihi videtur, id quod constat inter omnes, primus a rebus occultis et ab ipsa natura involutis…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…quae restant, vix poterunt, si hoc incohatum reliqueris. Imitemur ergo Aratum, qui magnis de rebus dicere exordiens a Iove incipiendum putat. Quo Iove aut quid habet illius carminis simile haec oratio Tantum, inquit, ut…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…sapientiam Scaevolarum et ceterorum beatorum otio concedamus. Adrisit hic Crassus leniter et pertexe modo, inquit Antoni, quod exorsus es ; me tamen ista oscitans sapientia, simul atque ad eam confugero, in libertatem vindicabit. Huius quidem…
Cicero, de Oratore
-
…ut contra Crassus ab adulescente delicato, qui in litore ambulans scalmum repperisset ob eamque rem aedificare navem concupivisset, exorsus est, similiter Scaevolam ex uno scalmo captionis centumvirale iudicium hereditatis effecisse hoc ille initio, consecutis multis eiusdem generis…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…aditus, sic causis principia pro portione rerum praeponere ; itaque in parvis atque infrequentibus causis ab ipsa re est exordiri saepe commodius ; sed cum erit utendum principio, quod plerumque erit, aut ex reo aut ex adversario aut…
Cicero, de Oratore
-
…, eadem de re etiam saepius ut etiam maiorer expectationem mei faciam quam modo fecit Hortensius. Cum ita esset exorsus, ad audiendum animos ereximus. LUC. At ille Cum Alexandriae pro quaestore inquit essem, fuit Antiochus mecum…
M. Tullius Cicero, Lucullus