expedientia
expedientia, ae, f. (expedit v. expedio), das Förderlichsein, der Vorteil, Boëth. Aristot. top. 6. p. 708.
expĕdĭentĭa, æ, f. (expedio), opportunité, nécessité : Boet. Top. Arist. 6.
Maxime quia communis exigebat decentia et Expedientia suadebat, quod refirmata utrorumque caritas ad votiva incrementa proficeret, et turbationis olim exortæ reliquias dispositiva sinceritate deleret.