explanativus
explānātīvus, a, am (explano), deutlich, artikuliert, voces, Mar. Victorin. 1, 2, 6. p. 4, 23 K.
similiter et metaphysica quodammodo sui ~a est
ecce quod falsa et viciosa addicio prohibetur, non autem ~a postilacio
explānātīvus, a, um, net, distinct : Mar. Vict. Ars Gramm. 1, 2, p. 4, 23.